пасо́ба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пасо́ба |
пасо́бы |
| Р. |
пасо́бы |
пасо́б |
| Д. |
пасо́бе |
пасо́бам |
| В. |
пасо́бу |
пасо́бы |
| Т. |
пасо́бай пасо́баю |
пасо́бамі |
| М. |
пасо́бе |
пасо́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасо́біць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасо́блю |
пасо́бім |
| 2-я ас. |
пасо́біш |
пасо́біце |
| 3-я ас. |
пасо́біць |
пасо́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
пасо́біў |
пасо́білі |
| ж. |
пасо́біла |
| н. |
пасо́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пасо́б |
пасо́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пасо́біўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пасо́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пасо́бнік |
пасо́бнікі |
| Р. |
пасо́бніка |
пасо́бнікаў |
| Д. |
пасо́бніку |
пасо́бнікам |
| В. |
пасо́бніка |
пасо́бнікаў |
| Т. |
пасо́бнікам |
пасо́бнікамі |
| М. |
пасо́бніку |
пасо́бніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасо́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пасо́бніца |
пасо́бніцы |
| Р. |
пасо́бніцы |
пасо́бніц |
| Д. |
пасо́бніцы |
пасо́бніцам |
| В. |
пасо́бніцу |
пасо́бніц |
| Т. |
пасо́бніцай пасо́бніцаю |
пасо́бніцамі |
| М. |
пасо́бніцы |
пасо́бніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасо́бніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пасо́бніцтва |
| Р. |
пасо́бніцтва |
| Д. |
пасо́бніцтву |
| В. |
пасо́бніцтва |
| Т. |
пасо́бніцтвам |
| М. |
пасо́бніцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасо́бстваваць
‘пасабляць, дапамагаць каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасо́бствую |
пасо́бствуем |
| 2-я ас. |
пасо́бствуеш |
пасо́бствуеце |
| 3-я ас. |
пасо́бствуе |
пасо́бствуюць |
| Прошлы час |
| м. |
пасо́бстваваў |
пасо́бствавалі |
| ж. |
пасо́бствавала |
| н. |
пасо́бствавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пасо́бствуй |
пасо́бствуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пасо́бствуючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасо́ваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасо́ваю |
пасо́ваем |
| 2-я ас. |
пасо́ваеш |
пасо́ваеце |
| 3-я ас. |
пасо́вае |
пасо́ваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пасо́ваў |
пасо́валі |
| ж. |
пасо́вала |
| н. |
пасо́вала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пасо́вай |
пасо́вайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пасо́ваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пасо́жжа
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пасо́жжа |
| Р. |
Пасо́жжа |
| Д. |
Пасо́жжу |
| В. |
Пасо́жжа |
| Т. |
Пасо́жжам |
| М. |
Пасо́жжы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасо́л
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пасо́л |
паслы́ |
| Р. |
пасла́ |
пасло́ў |
| Д. |
паслу́ |
пасла́м |
| В. |
пасла́ |
пасло́ў |
| Т. |
пасло́м |
пасла́мі |
| М. |
пасле́ |
пасла́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.