прыця́млівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыця́мліваюся |
прыця́мліваемся |
| 2-я ас. |
прыця́мліваешся |
прыця́мліваецеся |
| 3-я ас. |
прыця́мліваецца |
прыця́мліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыця́мліваўся |
прыця́мліваліся |
| ж. |
прыця́млівалася |
| н. |
прыця́млівалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыця́млівайся |
прыця́млівайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыця́мліваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыця́мліваць
‘заўважаць каго-небудзь, што-небудзь; прыпамінаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыця́мліваю |
прыця́мліваем |
| 2-я ас. |
прыця́мліваеш |
прыця́мліваеце |
| 3-я ас. |
прыця́млівае |
прыця́мліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыця́мліваў |
прыця́млівалі |
| ж. |
прыця́млівала |
| н. |
прыця́млівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыця́млівай |
прыця́млівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыця́мліваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыцямля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыцямля́ю |
прыцямля́ем |
| 2-я ас. |
прыцямля́еш |
прыцямля́еце |
| 3-я ас. |
прыцямля́е |
прыцямля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыцямля́ў |
прыцямля́лі |
| ж. |
прыцямля́ла |
| н. |
прыцямля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыцямля́й |
прыцямля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыцямля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыцямне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыцямне́нне |
| Р. |
прыцямне́ння |
| Д. |
прыцямне́нню |
| В. |
прыцямне́нне |
| Т. |
прыцямне́ннем |
| М. |
прыцямне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыцямне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыцямне́е |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
прыцямне́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыцямні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыцямню́ |
прыце́мнім |
| 2-я ас. |
прыце́мніш |
прыце́мніце |
| 3-я ас. |
прыце́мніць |
прыце́мняць |
| Прошлы час |
| м. |
прыцямні́ў |
прыцямні́лі |
| ж. |
прыцямні́ла |
| н. |
прыцямні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыцямні́ |
прыцямні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыцямні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.