Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бяздзе́йсна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
бяздзе́йсна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

бяздзе́йснасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

бяздзе́йсны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяздзе́йсны	бяздзе́йсная	бяздзе́йснае	бяздзе́йсныя
Р.	бяздзе́йснага	бяздзе́йснай бяздзе́йснае	бяздзе́йснага	бяздзе́йсных
Д.	бяздзе́йснаму	бяздзе́йснай	бяздзе́йснаму	бяздзе́йсным
В.	бяздзе́йсны (неадуш.) бяздзе́йснага (адуш.)	бяздзе́йсную	бяздзе́йснае	бяздзе́йсныя (неадуш.) бяздзе́йсных (адуш.)
Т.	бяздзе́йсным	бяздзе́йснай бяздзе́йснаю	бяздзе́йсным	бяздзе́йснымі
М.	бяздзе́йсным	бяздзе́йснай	бяздзе́йсным	бяздзе́йсных

Крыніцы: piskunou2012.

бяздзе́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бяздзе́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

бяздзе́тніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

бяздзе́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяздзе́тны	бяздзе́тная	бяздзе́тнае	бяздзе́тныя
Р.	бяздзе́тнага	бяздзе́тнай бяздзе́тнае	бяздзе́тнага	бяздзе́тных
Д.	бяздзе́тнаму	бяздзе́тнай	бяздзе́тнаму	бяздзе́тным
В.	бяздзе́тны (неадуш.) бяздзе́тнага (адуш.)	бяздзе́тную	бяздзе́тнае	бяздзе́тныя (неадуш.) бяздзе́тных (адуш.)
Т.	бяздзе́тным	бяздзе́тнай бяздзе́тнаю	бяздзе́тным	бяздзе́тнымі
М.	бяздзе́тным	бяздзе́тнай	бяздзе́тным	бяздзе́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бяздзе́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяздзе́тны	бяздзе́тная	бяздзе́тнае	бяздзе́тныя
Р.	бяздзе́тнага	бяздзе́тнай бяздзе́тнае	бяздзе́тнага	бяздзе́тных
Д.	бяздзе́тнаму	бяздзе́тнай	бяздзе́тнаму	бяздзе́тным
В.	бяздзе́тны (неадуш.) бяздзе́тнага (адуш.)	бяздзе́тную	бяздзе́тнае	бяздзе́тныя (неадуш.) бяздзе́тных (адуш.)
Т.	бяздзе́тным	бяздзе́тнай бяздзе́тнаю	бяздзе́тным	бяздзе́тнымі
М.	бяздзе́тным	бяздзе́тнай	бяздзе́тным	бяздзе́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бяздзе́туха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бяздзе́ціць

‘рабіцца бяздзетным, страчваць дзяцей; пазбаўляць дзяцей каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum