Verbum

анлайнавы слоўнік

Ба́бцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Ба́бча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

ба́бчанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ба́бчын

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ба́бчын	ба́бчына	ба́бчына	ба́бчыны
Р.	ба́бчынага	ба́бчынай ба́бчынае	ба́бчынага	ба́бчыных
Д.	ба́бчынаму	ба́бчынай	ба́бчынаму	ба́бчыным
В.	ба́бчын (неадуш.) ба́бчынага (адуш.)	ба́бчыну	ба́бчына	ба́бчыны (неадуш.) ба́бчыных (адуш.)
Т.	ба́бчыным	ба́бчынай ба́бчынаю	ба́бчыным	ба́бчынымі
М.	ба́бчыным	ба́бчынай	ба́бчыным	ба́бчыных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ба́бчын

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Ба́бчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

ба́бчыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

ба́бчыць

‘звальваць у бабкі пакосы (бабчыць грачыху)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Ба́бы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Бабы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы