прыто́ена
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прыто́ена |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прыто́енасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыто́енасць |
| Р. |
прыто́енасці |
| Д. |
прыто́енасці |
| В. |
прыто́енасць |
| Т. |
прыто́енасцю |
| М. |
прыто́енасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыто́ены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыто́ены |
прыто́еная |
прыто́енае |
прыто́еныя |
| Р. |
прыто́енага |
прыто́енай прыто́енае |
прыто́енага |
прыто́еных |
| Д. |
прыто́енаму |
прыто́енай |
прыто́енаму |
прыто́еным |
| В. |
прыто́ены (неадуш.) прыто́енага (адуш.) |
прыто́еную |
прыто́енае |
прыто́еныя (неадуш.) прыто́еных (адуш.) |
| Т. |
прыто́еным |
прыто́енай прыто́енаю |
прыто́еным |
прыто́енымі |
| М. |
прыто́еным |
прыто́енай |
прыто́еным |
прыто́еных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыто́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыто́ены |
прыто́еная |
прыто́енае |
прыто́еныя |
| Р. |
прыто́енага |
прыто́енай прыто́енае |
прыто́енага |
прыто́еных |
| Д. |
прыто́енаму |
прыто́енай |
прыто́енаму |
прыто́еным |
| В. |
прыто́ены (неадуш.) прыто́енага (адуш.) |
прыто́еную |
прыто́енае |
прыто́еныя (неадуш.) прыто́еных (адуш.) |
| Т. |
прыто́еным |
прыто́енай прыто́енаю |
прыто́еным |
прыто́енымі |
| М. |
прыто́еным |
прыто́енай |
прыто́еным |
прыто́еных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыто́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыто́ены |
прыто́еная |
прыто́енае |
прыто́еныя |
| Р. |
прыто́енага |
прыто́енай прыто́енае |
прыто́енага |
прыто́еных |
| Д. |
прыто́енаму |
прыто́енай |
прыто́енаму |
прыто́еным |
| В. |
прыто́ены (неадуш.) прыто́енага (адуш.) |
прыто́еную |
прыто́енае |
прыто́еныя (неадуш.) прыто́еных (адуш.) |
| Т. |
прыто́еным |
прыто́енай прыто́енаю |
прыто́еным |
прыто́енымі |
| М. |
прыто́еным |
прыто́енай |
прыто́еным |
прыто́еных |
Кароткая форма: прыто́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыто́йванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыто́йванне |
| Р. |
прыто́йвання |
| Д. |
прыто́йванню |
| В. |
прыто́йванне |
| Т. |
прыто́йваннем |
| М. |
прыто́йванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыто́йвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыто́йваюся |
прыто́йваемся |
| 2-я ас. |
прыто́йваешся |
прыто́йваецеся |
| 3-я ас. |
прыто́йваецца |
прыто́йваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыто́йваўся |
прыто́йваліся |
| ж. |
прыто́йвалася |
| н. |
прыто́йвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыто́йвайся |
прыто́йвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыто́йваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыто́йваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыто́йваю |
прыто́йваем |
| 2-я ас. |
прыто́йваеш |
прыто́йваеце |
| 3-я ас. |
прыто́йвае |
прыто́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыто́йваў |
прыто́йвалі |
| ж. |
прыто́йвала |
| н. |
прыто́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыто́йвай |
прыто́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыто́йваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыто́к
‘дзеянне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыто́к |
| Р. |
прыто́ку |
| Д. |
прыто́ку |
| В. |
прыто́к |
| Т. |
прыто́кам |
| М. |
прыто́ку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.