Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прысяда́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысяда́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыся́дачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

прысядзі́бны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прысядзі́бны	прысядзі́бная	прысядзі́бнае	прысядзі́бныя
Р.	прысядзі́бнага	прысядзі́бнай прысядзі́бнае	прысядзі́бнага	прысядзі́бных
Д.	прысядзі́бнаму	прысядзі́бнай	прысядзі́бнаму	прысядзі́бным
В.	прысядзі́бны (неадуш.) прысядзі́бнага (адуш.)	прысядзі́бную	прысядзі́бнае	прысядзі́бныя (неадуш.) прысядзі́бных (адуш.)
Т.	прысядзі́бным	прысядзі́бнай прысядзі́бнаю	прысядзі́бным	прысядзі́бнымі
М.	прысядзі́бным	прысядзі́бнай	прысядзі́бным	прысядзі́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыся́дзісты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыся́дзісты	прыся́дзістая	прыся́дзістае	прыся́дзістыя
Р.	прыся́дзістага	прыся́дзістай прыся́дзістае	прыся́дзістага	прыся́дзістых
Д.	прыся́дзістаму	прыся́дзістай	прыся́дзістаму	прыся́дзістым
В.	прыся́дзісты (неадуш.) прыся́дзістага (адуш.)	прыся́дзістую	прыся́дзістае	прыся́дзістыя (неадуш.) прыся́дзістых (адуш.)
Т.	прыся́дзістым	прыся́дзістай прыся́дзістаю	прыся́дзістым	прыся́дзістымі
М.	прыся́дзістым	прыся́дзістай	прыся́дзістым	прыся́дзістых

Крыніцы: piskunou2012.

прыся́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

прыся́жны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыся́жны	прыся́жная	прыся́жнае	прыся́жныя
Р.	прыся́жнага	прыся́жнай прыся́жнае	прыся́жнага	прыся́жных
Д.	прыся́жнаму	прыся́жнай	прыся́жнаму	прыся́жным
В.	прыся́жны (неадуш.) прыся́жнага (адуш.)	прыся́жную	прыся́жнае	прыся́жныя (неадуш.) прыся́жных (адуш.)
Т.	прыся́жным	прыся́жнай прыся́жнаю	прыся́жным	прыся́жнымі
М.	прыся́жным	прыся́жнай	прыся́жным	прыся́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыся́жны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысялі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прысялі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum