прыспаро́міцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыспаро́млюся |
прыспаро́мімся |
| 2-я ас. |
прыспаро́мішся |
прыспаро́міцеся |
| 3-я ас. |
прыспаро́міцца |
прыспаро́мяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыспаро́міўся |
прыспаро́міліся |
| ж. |
прыспаро́мілася |
| н. |
прыспаро́мілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыспаро́мся |
прыспаро́мцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыспаро́міўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспаро́міць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыспаро́млю |
прыспаро́мім |
| 2-я ас. |
прыспаро́міш |
прыспаро́міце |
| 3-я ас. |
прыспаро́міць |
прыспаро́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыспаро́міў |
прыспаро́мілі |
| ж. |
прыспаро́міла |
| н. |
прыспаро́міла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыспаро́м |
прыспаро́мце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыспаро́міўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспаро́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыспаро́млены |
прыспаро́мленая |
прыспаро́мленае |
прыспаро́мленыя |
| Р. |
прыспаро́мленага |
прыспаро́мленай прыспаро́мленае |
прыспаро́мленага |
прыспаро́мленых |
| Д. |
прыспаро́мленаму |
прыспаро́мленай |
прыспаро́мленаму |
прыспаро́мленым |
| В. |
прыспаро́млены (неадуш.) прыспаро́мленага (адуш.) |
прыспаро́мленую |
прыспаро́мленае |
прыспаро́мленыя (неадуш.) прыспаро́мленых (адуш.) |
| Т. |
прыспаро́мленым |
прыспаро́мленай прыспаро́мленаю |
прыспаро́мленым |
прыспаро́мленымі |
| М. |
прыспаро́мленым |
прыспаро́мленай |
прыспаро́мленым |
прыспаро́мленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспасо́ба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыспасо́ба |
прыспасо́бы |
| Р. |
прыспасо́бы |
прыспасо́б |
| Д. |
прыспасо́бе |
прыспасо́бам |
| В. |
прыспасо́бу |
прыспасо́бы |
| Т. |
прыспасо́бай прыспасо́баю |
прыспасо́бамі |
| М. |
прыспасо́бе |
прыспасо́бах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспасо́біцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыспасо́блюся |
прыспасо́бімся |
| 2-я ас. |
прыспасо́бішся |
прыспасо́біцеся |
| 3-я ас. |
прыспасо́біцца |
прыспасо́бяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыспасо́біўся |
прыспасо́біліся |
| ж. |
прыспасо́білася |
| н. |
прыспасо́білася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыспасо́бся |
прыспасо́бцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыспасо́біўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспасо́біць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыспасо́блю |
прыспасо́бім |
| 2-я ас. |
прыспасо́біш |
прыспасо́біце |
| 3-я ас. |
прыспасо́біць |
прыспасо́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыспасо́біў |
прыспасо́білі |
| ж. |
прыспасо́біла |
| н. |
прыспасо́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыспасо́б |
прыспасо́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыспасо́біўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспасо́бленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыспасо́бленне |
| Р. |
прыспасо́блення |
| Д. |
прыспасо́бленню |
| В. |
прыспасо́бленне |
| Т. |
прыспасо́бленнем |
| М. |
прыспасо́бленні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыспасо́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыспасо́блены |
прыспасо́бленая |
прыспасо́бленае |
прыспасо́бленыя |
| Р. |
прыспасо́бленага |
прыспасо́бленай прыспасо́бленае |
прыспасо́бленага |
прыспасо́бленых |
| Д. |
прыспасо́бленаму |
прыспасо́бленай |
прыспасо́бленаму |
прыспасо́бленым |
| В. |
прыспасо́блены (неадуш.) прыспасо́бленага (адуш.) |
прыспасо́бленую |
прыспасо́бленае |
прыспасо́бленыя (неадуш.) прыспасо́бленых (адуш.) |
| Т. |
прыспасо́бленым |
прыспасо́бленай прыспасо́бленаю |
прыспасо́бленым |
прыспасо́бленымі |
| М. |
прыспасо́бленым |
прыспасо́бленай |
прыспасо́бленым |
прыспасо́бленых |
Крыніцы:
piskunou2012.