Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стручко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стручко́вы	стручко́вая	стручко́вае	стручко́выя
Р.	стручко́вага	стручко́вай стручко́вае	стручко́вага	стручко́вых
Д.	стручко́ваму	стручко́вай	стручко́ваму	стручко́вым
В.	стручко́вы (неадуш.) стручко́вага (адуш.)	стручко́вую	стручко́вае	стручко́выя (неадуш.) стручко́вых (адуш.)
Т.	стручко́вым	стручко́вай стручко́ваю	стручко́вым	стручко́вымі
М.	стручко́вым	стручко́вай	стручко́вым	стручко́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

стручны́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стручны́	стручна́я	стручно́е	стручны́я
Р.	стручно́га	стручно́й стручно́е	стручно́га	стручны́х
Д.	стручно́му	стручно́й	стручно́му	стручны́м
В.	стручны́ (неадуш.) стручно́га (адуш.)	стручну́ю	стручно́е	стручны́я (неадуш.) стручны́х (адуш.)
Т.	стручны́м	стручно́й стручно́ю	стручны́м	стручны́мі
М.	стручны́м	стручно́й	стручны́м	стручны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стручо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стру́чча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стручы́сты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стручы́сты	стручы́стая	стручы́стае	стручы́стыя
Р.	стручы́стага	стручы́стай стручы́стае	стручы́стага	стручы́стых
Д.	стручы́стаму	стручы́стай	стручы́стаму	стручы́стым
В.	стручы́сты (неадуш.) стручы́стага (адуш.)	стручы́стую	стручы́стае	стручы́стыя (неадуш.) стручы́стых (адуш.)
Т.	стручы́стым	стручы́стай стручы́стаю	стручы́стым	стручы́стымі
М.	стручы́стым	стручы́стай	стручы́стым	стручы́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

стру́шанка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

стру́шаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стру́шаны	стру́шаная	стру́шанае	стру́шаныя
Р.	стру́шанага	стру́шанай стру́шанае	стру́шанага	стру́шаных
Д.	стру́шанаму	стру́шанай	стру́шанаму	стру́шаным
В.	стру́шаны (неадуш.) стру́шанага (адуш.)	стру́шаную	стру́шанае	стру́шаныя (неадуш.) стру́шаных (адуш.)
Т.	стру́шаным	стру́шанай стру́шанаю	стру́шаным	стру́шанымі
М.	стру́шаным	стру́шанай	стру́шаным	стру́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

стру́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стру́шаны	стру́шаная	стру́шанае	стру́шаныя
Р.	стру́шанага	стру́шанай стру́шанае	стру́шанага	стру́шаных
Д.	стру́шанаму	стру́шанай	стру́шанаму	стру́шаным
В.	стру́шаны (неадуш.) стру́шанага (адуш.)	стру́шаную	стру́шанае	стру́шаныя (неадуш.) стру́шаных (адуш.)
Т.	стру́шаным	стру́шанай стру́шанаю	стру́шаным	стру́шанымі
М.	стру́шаным	стру́шанай	стру́шаным	стру́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

стру́шванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

стру́шваць

‘страсаць што-небудзь; высыпаць што-небудзь паволі’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum