Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыраўня́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыраўня́ны	прыраўня́ная	прыраўня́нае	прыраўня́ныя
Р.	прыраўня́нага	прыраўня́най прыраўня́нае	прыраўня́нага	прыраўня́ных
Д.	прыраўня́наму	прыраўня́най	прыраўня́наму	прыраўня́ным
В.	прыраўня́ны (неадуш.) прыраўня́нага (адуш.)	прыраўня́ную	прыраўня́нае	прыраўня́ныя (неадуш.) прыраўня́ных (адуш.)
Т.	прыраўня́ным	прыраўня́най прыраўня́наю	прыраўня́ным	прыраўня́нымі
М.	прыраўня́ным	прыраўня́най	прыраўня́ным	прыраўня́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прыраўня́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыраўня́ны	прыраўня́ная	прыраўня́нае	прыраўня́ныя
Р.	прыраўня́нага	прыраўня́най прыраўня́нае	прыраўня́нага	прыраўня́ных
Д.	прыраўня́наму	прыраўня́най	прыраўня́наму	прыраўня́ным
В.	прыраўня́ны (неадуш.) прыраўня́нага (адуш.)	прыраўня́ную	прыраўня́нае	прыраўня́ныя (неадуш.) прыраўня́ных (адуш.)
Т.	прыраўня́ным	прыраўня́най прыраўня́наю	прыраўня́ным	прыраўня́нымі
М.	прыраўня́ным	прыраўня́най	прыраўня́ным	прыраўня́ных

Кароткая форма: прыраўня́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прыраўня́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыраўня́юся	прыраўня́емся
2-я ас.	прыраўня́ешся	прыраўня́ецеся
3-я ас.	прыраўня́ецца	прыраўня́юцца
Прошлы час
м.	прыраўня́ўся	прыраўня́ліся
ж.	прыраўня́лася
н.	прыраўня́лася
Загадны лад
2-я ас.	прыраўня́йся	прыраўня́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыраўня́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыраўня́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыраўня́ю	прыраўня́ем
2-я ас.	прыраўня́еш	прыраўня́еце
3-я ас.	прыраўня́е	прыраўня́юць
Прошлы час
м.	прыраўня́ў	прыраўня́лі
ж.	прыраўня́ла
н.	прыраўня́ла
Загадны лад
2-я ас.	прыраўня́й	прыраўня́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыраўня́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прырахава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	прырахава́нне
Р.	прырахава́ння
Д.	прырахава́нню
В.	прырахава́нне
Т.	прырахава́ннем
М.	прырахава́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прырахава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прырахава́ны	прырахава́ная	прырахава́нае	прырахава́ныя
Р.	прырахава́нага	прырахава́най прырахава́нае	прырахава́нага	прырахава́ных
Д.	прырахава́наму	прырахава́най	прырахава́наму	прырахава́ным
В.	прырахава́ны (неадуш.) прырахава́нага (адуш.)	прырахава́ную	прырахава́нае	прырахава́ныя (неадуш.) прырахава́ных (адуш.)
Т.	прырахава́ным	прырахава́най прырахава́наю	прырахава́ным	прырахава́нымі
М.	прырахава́ным	прырахава́най	прырахава́ным	прырахава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прырахава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прырахава́ны	прырахава́ная	прырахава́нае	прырахава́ныя
Р.	прырахава́нага	прырахава́най прырахава́нае	прырахава́нага	прырахава́ных
Д.	прырахава́наму	прырахава́най	прырахава́наму	прырахава́ным
В.	прырахава́ны (неадуш.) прырахава́нага (адуш.)	прырахава́ную	прырахава́нае	прырахава́ныя (неадуш.) прырахава́ных (адуш.)
Т.	прырахава́ным	прырахава́най прырахава́наю	прырахава́ным	прырахава́нымі
М.	прырахава́ным	прырахава́най	прырахава́ным	прырахава́ных

Кароткая форма: прырахава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прырахава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыраху́ю	прыраху́ем
2-я ас.	прыраху́еш	прыраху́еце
3-я ас.	прыраху́е	прыраху́юць
Прошлы час
м.	прырахава́ў	прырахава́лі
ж.	прырахава́ла
н.	прырахава́ла
Загадны лад
2-я ас.	прыраху́й	прыраху́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прырахава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прырахма́нены

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прырахма́нены	прырахма́неная	прырахма́ненае	прырахма́неныя
Р.	прырахма́ненага	прырахма́ненай прырахма́ненае	прырахма́ненага	прырахма́неных
Д.	прырахма́ненаму	прырахма́ненай	прырахма́ненаму	прырахма́неным
В.	прырахма́нены (неадуш.) прырахма́ненага (адуш.)	прырахма́неную	прырахма́ненае	прырахма́неныя (неадуш.) прырахма́неных (адуш.)
Т.	прырахма́неным	прырахма́ненай прырахма́ненаю	прырахма́неным	прырахма́ненымі
М.	прырахма́неным	прырахма́ненай	прырахма́неным	прырахма́неных

Крыніцы: piskunou2012.

прырахма́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прырахма́нены	прырахма́неная	прырахма́ненае	прырахма́неныя
Р.	прырахма́ненага	прырахма́ненай прырахма́ненае	прырахма́ненага	прырахма́неных
Д.	прырахма́ненаму	прырахма́ненай	прырахма́ненаму	прырахма́неным
В.	прырахма́нены (неадуш.) прырахма́ненага (адуш.)	прырахма́неную	прырахма́ненае	прырахма́неныя (неадуш.) прырахма́неных (адуш.)
Т.	прырахма́неным	прырахма́ненай прырахма́ненаю	прырахма́неным	прырахма́ненымі
М.	прырахма́неным	прырахма́ненай	прырахма́неным	прырахма́неных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)