Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прыпяка́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыпяка́ецца прыпяка́юцца
Прошлы час
м. прыпяка́ўся прыпяка́ліся
ж. прыпяка́лася
н. прыпяка́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпяка́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыпяка́ю прыпяка́ем
2-я ас. прыпяка́еш прыпяка́еце
3-я ас. прыпяка́е прыпяка́юць
Прошлы час
м. прыпяка́ў прыпяка́лі
ж. прыпяка́ла
н. прыпяка́ла
Загадны лад
2-я ас. прыпяка́й прыпяка́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыпяка́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпяка́ючае

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. прыпяка́ючае
Р. прыпяка́ючага
Д. прыпяка́ючаму
В. прыпяка́ючае
Т. прыпяка́ючым
М. прыпяка́ючым

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

прыпяка́ючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпяка́ючы прыпяка́ючая прыпяка́ючае прыпяка́ючыя
Р. прыпяка́ючага прыпяка́ючай
прыпяка́ючае
прыпяка́ючага прыпяка́ючых
Д. прыпяка́ючаму прыпяка́ючай прыпяка́ючаму прыпяка́ючым
В. прыпяка́ючы
прыпяка́ючага
прыпяка́ючую прыпяка́ючае прыпяка́ючыя
прыпяка́ючых
Т. прыпяка́ючым прыпяка́ючай
прыпяка́ючаю
прыпяка́ючым прыпяка́ючымі
М. прыпяка́ючым прыпяка́ючай прыпяка́ючым прыпяка́ючых

Крыніцы: sbm2012.

прыпя́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпя́ты прыпя́тая прыпя́тае прыпя́тыя
Р. прыпя́тага прыпя́тай
прыпя́тае
прыпя́тага прыпя́тых
Д. прыпя́таму прыпя́тай прыпя́таму прыпя́тым
В. прыпя́ты (неадуш.)
прыпя́тага (адуш.)
прыпя́тую прыпя́тае прыпя́тыя (неадуш.)
прыпя́тых (адуш.)
Т. прыпя́тым прыпя́тай
прыпя́таю
прыпя́тым прыпя́тымі
М. прыпя́тым прыпя́тай прыпя́тым прыпя́тых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпя́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпя́ты прыпя́тая прыпя́тае прыпя́тыя
Р. прыпя́тага прыпя́тай
прыпя́тае
прыпя́тага прыпя́тых
Д. прыпя́таму прыпя́тай прыпя́таму прыпя́тым
В. прыпя́ты (неадуш.)
прыпя́тага (адуш.)
прыпя́тую прыпя́тае прыпя́тыя (неадуш.)
прыпя́тых (адуш.)
Т. прыпя́тым прыпя́тай
прыпя́таю
прыпя́тым прыпя́тымі
М. прыпя́тым прыпя́тай прыпя́тым прыпя́тых

Кароткая форма: прыпя́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пры́пяцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́пяцкі пры́пяцкая пры́пяцкае пры́пяцкія
Р. пры́пяцкага пры́пяцкай
пры́пяцкае
пры́пяцкага пры́пяцкіх
Д. пры́пяцкаму пры́пяцкай пры́пяцкаму пры́пяцкім
В. пры́пяцкі (неадуш.)
пры́пяцкага (адуш.)
пры́пяцкую пры́пяцкае пры́пяцкія (неадуш.)
пры́пяцкіх (адуш.)
Т. пры́пяцкім пры́пяцкай
пры́пяцкаю
пры́пяцкім пры́пяцкімі
М. пры́пяцкім пры́пяцкай пры́пяцкім пры́пяцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыпя́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпну́ся прыпнё́мся
2-я ас. прыпне́шся прыпняце́ся
3-я ас. прыпне́цца прыпну́цца
Прошлы час
м. прыпя́ўся прыпя́ліся
ж. прыпя́лася
н. прыпя́лася
Загадны лад
2-я ас. прыпні́ся прыпні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпя́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

Пры́пяць

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Пры́пяць
Р. Пры́пяці
Д. Пры́пяці
В. Пры́пяць
Т. Пры́пяццю
М. Пры́пяці

Крыніцы: krapivabr2012.

прыпя́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпну́ прыпнё́м
2-я ас. прыпне́ш прыпняце́
3-я ас. прыпне́ прыпну́ць
Прошлы час
м. прыпя́ў прыпя́лі
ж. прыпя́ла
н. прыпя́ла
Загадны лад
2-я ас. прыпні́ прыпні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпя́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.