Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

пры́нстанскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́нстанскі пры́нстанская пры́нстанскае пры́нстанскія
Р. пры́нстанскага пры́нстанскай
пры́нстанскае		 пры́нстанскага пры́нстанскіх
Д. пры́нстанскаму пры́нстанскай пры́нстанскаму пры́нстанскім
В. пры́нстанскі (неадуш.)
пры́нстанскага (адуш.)		 пры́нстанскую пры́нстанскае пры́нстанскія (неадуш.)
пры́нстанскіх (адуш.)
Т. пры́нстанскім пры́нстанскай
пры́нстанскаю		 пры́нстанскім пры́нстанскімі
М. пры́нстанскім пры́нстанскай пры́нстанскім пры́нстанскіх

Крыніцы: piskunou2012.

пры́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пры́нт пры́нты
Р. пры́нта пры́нтаў
Д. пры́нту пры́нтам
В. пры́нт пры́нты
Т. пры́нтам пры́нтамі
М. пры́нце пры́нтах

Крыніцы: sbm2012.

Пры́нта

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пры́нта
Р. Пры́нты
Д. Пры́нце
В. Пры́нту
Т. Пры́нтай
Пры́нтаю
М. Пры́нце

пры́нтар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пры́нтар пры́нтары
Р. пры́нтара пры́нтараў
Д. пры́нтару пры́нтарам
В. пры́нтар пры́нтары
Т. пры́нтарам пры́нтарамі
М. пры́нтары пры́нтарах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

пры́нтарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́нтарны пры́нтарная пры́нтарнае пры́нтарныя
Р. пры́нтарнага пры́нтарнай
пры́нтарнае		 пры́нтарнага пры́нтарных
Д. пры́нтарнаму пры́нтарнай пры́нтарнаму пры́нтарным
В. пры́нтарны (неадуш.)
пры́нтарнага (адуш.)		 пры́нтарную пры́нтарнае пры́нтарныя (неадуш.)
пры́нтарных (адуш.)
Т. пры́нтарным пры́нтарнай
пры́нтарнаю		 пры́нтарным пры́нтарнымі
М. пры́нтарным пры́нтарнай пры́нтарным пры́нтарных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

прыну́дзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыну́джуся прыну́дзімся
2-я ас. прыну́дзішся прыну́дзіцеся
3-я ас. прыну́дзіцца прыну́дзяцца
Прошлы час
м. прыну́дзіўся прыну́дзіліся
ж. прыну́дзілася
н. прыну́дзілася
Загадны лад
2-я ас. прыну́дзься прыну́дзьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прыну́дзіўшыся

Іншыя варыянты: прынудзі́цца.

Крыніцы: piskunou2012.

прынудзі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прынуджу́ся прыну́дзімся
2-я ас. прыну́дзішся прыну́дзіцеся
3-я ас. прыну́дзіцца прыну́дзяцца
Прошлы час
м. прынудзі́ўся прынудзі́ліся
ж. прынудзі́лася
н. прынудзі́лася
Загадны лад
2-я ас. прынудзі́ся прынудзі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прынудзі́ўшыся

Іншыя варыянты: прыну́дзіцца.

Крыніцы: piskunou2012.

прыну́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прыну́ка
Р. прыну́кі
Д. прыну́цы
В. прыну́ку
Т. прыну́кай
прыну́каю
М. прыну́цы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прынука́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прынука́нне
Р. прынука́ння
Д. прынука́нню
В. прынука́нне
Т. прынука́ннем
М. прынука́нні

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

прыну́каны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыну́каны прыну́каная прыну́канае прыну́каныя
Р. прыну́канага прыну́канай
прыну́канае		 прыну́канага прыну́каных
Д. прыну́канаму прыну́канай прыну́канаму прыну́каным
В. прыну́каны (неадуш.)
прыну́канага (адуш.)		 прыну́каную прыну́канае прыну́каныя (неадуш.)
прыну́каных (адуш.)
Т. прыну́каным прыну́канай
прыну́канаю		 прыну́каным прыну́канымі
М. прыну́каным прыну́канай прыну́каным прыну́каных

Крыніцы: piskunou2012.