Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прымо́раны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прымо́раны	прымо́раная	прымо́ранае	прымо́раныя
Р.	прымо́ранага	прымо́ранай прымо́ранае	прымо́ранага	прымо́раных
Д.	прымо́ранаму	прымо́ранай	прымо́ранаму	прымо́раным
В.	прымо́раны (неадуш.) прымо́ранага (адуш.)	прымо́раную	прымо́ранае	прымо́раныя (неадуш.) прымо́раных (адуш.)
Т.	прымо́раным	прымо́ранай прымо́ранаю	прымо́раным	прымо́ранымі
М.	прымо́раным	прымо́ранай	прымо́раным	прымо́раных

Крыніцы: piskunou2012.

прымо́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прымо́раны	прымо́раная	прымо́ранае	прымо́раныя
Р.	прымо́ранага	прымо́ранай прымо́ранае	прымо́ранага	прымо́раных
Д.	прымо́ранаму	прымо́ранай	прымо́ранаму	прымо́раным
В.	прымо́раны (неадуш.) прымо́ранага (адуш.)	прымо́раную	прымо́ранае	прымо́раныя (неадуш.) прымо́раных (адуш.)
Т.	прымо́раным	прымо́ранай прымо́ранаю	прымо́раным	прымо́ранымі
М.	прымо́раным	прымо́ранай	прымо́раным	прымо́раных

Крыніцы: piskunou2012.

прымо́р’е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Прымо́р’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

прымо́рскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прымо́рскі	прымо́рская	прымо́рскае	прымо́рскія
Р.	прымо́рскага	прымо́рскай прымо́рскае	прымо́рскага	прымо́рскіх
Д.	прымо́рскаму	прымо́рскай	прымо́рскаму	прымо́рскім
В.	прымо́рскі (неадуш.) прымо́рскага (адуш.)	прымо́рскую	прымо́рскае	прымо́рскія (неадуш.) прымо́рскіх (адуш.)
Т.	прымо́рскім	прымо́рскай прымо́рскаю	прымо́рскім	прымо́рскімі
М.	прымо́рскім	прымо́рскай	прымо́рскім	прымо́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымо́ршчаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прымо́ршчаны	прымо́ршчаная	прымо́ршчанае	прымо́ршчаныя
Р.	прымо́ршчанага	прымо́ршчанай прымо́ршчанае	прымо́ршчанага	прымо́ршчаных
Д.	прымо́ршчанаму	прымо́ршчанай	прымо́ршчанаму	прымо́ршчаным
В.	прымо́ршчаны (неадуш.) прымо́ршчанага (адуш.)	прымо́ршчаную	прымо́ршчанае	прымо́ршчаныя (неадуш.) прымо́ршчаных (адуш.)
Т.	прымо́ршчаным	прымо́ршчанай прымо́ршчанаю	прымо́ршчаным	прымо́ршчанымі
М.	прымо́ршчаным	прымо́ршчанай	прымо́ршчаным	прымо́ршчаных

Крыніцы: piskunou2012.

прымо́ршчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прымо́ршчаны	прымо́ршчаная	прымо́ршчанае	прымо́ршчаныя
Р.	прымо́ршчанага	прымо́ршчанай прымо́ршчанае	прымо́ршчанага	прымо́ршчаных
Д.	прымо́ршчанаму	прымо́ршчанай	прымо́ршчанаму	прымо́ршчаным
В.	прымо́ршчаны (неадуш.) прымо́ршчанага (адуш.)	прымо́ршчаную	прымо́ршчанае	прымо́ршчаныя (неадуш.) прымо́ршчаных (адуш.)
Т.	прымо́ршчаным	прымо́ршчанай прымо́ршчанаю	прымо́ршчаным	прымо́ршчанымі
М.	прымо́ршчаным	прымо́ршчанай	прымо́ршчаным	прымо́ршчаных

Крыніцы: piskunou2012.

прымо́ршчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

прымо́ршчыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

прымо́тванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Verbum