Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыме́нены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыме́нены	прыме́неная	прыме́ненае	прыме́неныя
Р.	прыме́ненага	прыме́ненай прыме́ненае	прыме́ненага	прыме́неных
Д.	прыме́ненаму	прыме́ненай	прыме́ненаму	прыме́неным
В.	прыме́нены (неадуш.) прыме́ненага (адуш.)	прыме́неную	прыме́ненае	прыме́неныя (неадуш.) прыме́неных (адуш.)
Т.	прыме́неным	прыме́ненай прыме́ненаю	прыме́неным	прыме́ненымі
М.	прыме́неным	прыме́ненай	прыме́неным	прыме́неных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыме́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыме́нены	прыме́неная	прыме́ненае	прыме́неныя
Р.	прыме́ненага	прыме́ненай прыме́ненае	прыме́ненага	прыме́неных
Д.	прыме́ненаму	прыме́ненай	прыме́ненаму	прыме́неным
В.	прыме́нены (неадуш.) прыме́ненага (адуш.)	прыме́неную	прыме́ненае	прыме́неныя (неадуш.) прыме́неных (адуш.)
Т.	прыме́неным	прыме́ненай прыме́ненаю	прыме́неным	прыме́ненымі
М.	прыме́неным	прыме́ненай	прыме́неным	прыме́неных

Кароткая форма: прыме́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыме́ншанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

прыме́ншаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыме́ншаны	прыме́ншаная	прыме́ншанае	прыме́ншаныя
Р.	прыме́ншанага	прыме́ншанай прыме́ншанае	прыме́ншанага	прыме́ншаных
Д.	прыме́ншанаму	прыме́ншанай	прыме́ншанаму	прыме́ншаным
В.	прыме́ншаны (неадуш.) прыме́ншанага (адуш.)	прыме́ншаную	прыме́ншанае	прыме́ншаныя (неадуш.) прыме́ншаных (адуш.)
Т.	прыме́ншаным	прыме́ншанай прыме́ншанаю	прыме́ншаным	прыме́ншанымі
М.	прыме́ншаным	прыме́ншанай	прыме́ншаным	прыме́ншаных

Крыніцы: piskunou2012.

прыме́ншаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыме́ншаны	прыме́ншаная	прыме́ншанае	прыме́ншаныя
Р.	прыме́ншанага	прыме́ншанай прыме́ншанае	прыме́ншанага	прыме́ншаных
Д.	прыме́ншанаму	прыме́ншанай	прыме́ншанаму	прыме́ншаным
В.	прыме́ншаны (неадуш.) прыме́ншанага (адуш.)	прыме́ншаную	прыме́ншанае	прыме́ншаныя (неадуш.) прыме́ншаных (адуш.)
Т.	прыме́ншаным	прыме́ншанай прыме́ншанаю	прыме́ншаным	прыме́ншанымі
М.	прыме́ншаным	прыме́ншанай	прыме́ншаным	прыме́ншаных

Крыніцы: piskunou2012.

прыме́ншаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыме́ншаны	прыме́ншаная	прыме́ншанае	прыме́ншаныя
Р.	прыме́ншанага	прыме́ншанай прыме́ншанае	прыме́ншанага	прыме́ншаных
Д.	прыме́ншанаму	прыме́ншанай	прыме́ншанаму	прыме́ншаным
В.	прыме́ншаны (неадуш.) прыме́ншанага (адуш.)	прыме́ншаную	прыме́ншанае	прыме́ншаныя (неадуш.) прыме́ншаных (адуш.)
Т.	прыме́ншаным	прыме́ншанай прыме́ншанаю	прыме́ншаным	прыме́ншанымі
М.	прыме́ншаным	прыме́ншанай	прыме́ншаным	прыме́ншаных

Кароткая форма: прыме́ншана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыме́ншванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

прыме́ншваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

прыме́ншыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пры́мень

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum