прымані́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыманю́ |
прыма́нім |
| 2-я ас. |
прыма́ніш |
прыма́ніце |
| 3-я ас. |
прыма́ніць |
прыма́няць |
| Прошлы час |
| м. |
прымані́ў |
прымані́лі |
| ж. |
прымані́ла |
| н. |
прымані́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прымані́ |
прымані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымані́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыма́нлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыма́нлівасць |
| Р. |
прыма́нлівасці |
| Д. |
прыма́нлівасці |
| В. |
прыма́нлівасць |
| Т. |
прыма́нлівасцю |
| М. |
прыма́нлівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыма́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыма́нне |
| Р. |
прыма́ння |
| Д. |
прыма́нню |
| В. |
прыма́нне |
| Т. |
прыма́ннем |
| М. |
прыма́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
прыма́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыма́ны |
прыма́ная |
прыма́нае |
прыма́ныя |
| Р. |
прыма́нага |
прыма́най прыма́нае |
прыма́нага |
прыма́ных |
| Д. |
прыма́наму |
прыма́най |
прыма́наму |
прыма́ным |
| В. |
прыма́ны (неадуш.) прыма́нага (адуш.) |
прыма́ную |
прыма́нае |
прыма́ныя (неадуш.) прыма́ных (адуш.) |
| Т. |
прыма́ным |
прыма́най прыма́наю |
прыма́ным |
прыма́нымі |
| М. |
прыма́ным |
прыма́най |
прыма́ным |
прыма́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыма́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыма́ньванне |
| Р. |
прыма́ньвання |
| Д. |
прыма́ньванню |
| В. |
прыма́ньванне |
| Т. |
прыма́ньваннем |
| М. |
прыма́ньванні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
прыма́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыма́ньваю |
прыма́ньваем |
| 2-я ас. |
прыма́ньваеш |
прыма́ньваеце |
| 3-я ас. |
прыма́ньвае |
прыма́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыма́ньваў |
прыма́ньвалі |
| ж. |
прыма́ньвала |
| н. |
прыма́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыма́ньвай |
прыма́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыма́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пры́маразак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пры́маразак |
пры́маразкі |
| Р. |
пры́маразку |
пры́маразкаў |
| Д. |
пры́маразку |
пры́маразкам |
| В. |
пры́маразак |
пры́маразкі |
| Т. |
пры́маразкам |
пры́маразкамі |
| М. |
пры́маразку |
пры́маразках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прымардава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымарду́юся |
прымарду́емся |
| 2-я ас. |
прымарду́ешся |
прымарду́ецеся |
| 3-я ас. |
прымарду́ецца |
прымарду́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прымардава́ўся |
прымардава́ліся |
| ж. |
прымардава́лася |
| н. |
прымардава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прымарду́йся |
прымарду́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымардава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.