прыле́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыле́пка |
прыле́пкі |
| Р. |
прыле́пкі |
прыле́пак |
| Д. |
прыле́пцы |
прыле́пкам |
| В. |
прыле́пку |
прыле́пкі |
| Т. |
прыле́пкай прыле́пкаю |
прыле́пкамі |
| М. |
прыле́пцы |
прыле́пках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыле́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыле́плены |
прыле́пленая |
прыле́пленае |
прыле́пленыя |
| Р. |
прыле́пленага |
прыле́пленай прыле́пленае |
прыле́пленага |
прыле́пленых |
| Д. |
прыле́пленаму |
прыле́пленай |
прыле́пленаму |
прыле́пленым |
| В. |
прыле́плены (неадуш.) прыле́пленага (адуш.) |
прыле́пленую |
прыле́пленае |
прыле́пленыя (неадуш.) прыле́пленых (адуш.) |
| Т. |
прыле́пленым |
прыле́пленай прыле́пленаю |
прыле́пленым |
прыле́пленымі |
| М. |
прыле́пленым |
прыле́пленай |
прыле́пленым |
прыле́пленых |
Кароткая форма: прыле́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыле́пліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыле́пліванне |
| Р. |
прыле́плівання |
| Д. |
прыле́пліванню |
| В. |
прыле́пліванне |
| Т. |
прыле́пліваннем |
| М. |
прыле́пліванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыле́плівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыле́пліваюся |
прыле́пліваемся |
| 2-я ас. |
прыле́пліваешся |
прыле́пліваецеся |
| 3-я ас. |
прыле́пліваецца |
прыле́пліваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыле́пліваўся |
прыле́пліваліся |
| ж. |
прыле́плівалася |
| н. |
прыле́плівалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыле́пліваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыле́пліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыле́пліваю |
прыле́пліваем |
| 2-я ас. |
прыле́пліваеш |
прыле́пліваеце |
| 3-я ас. |
прыле́плівае |
прыле́пліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыле́пліваў |
прыле́плівалі |
| ж. |
прыле́плівала |
| н. |
прыле́плівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыле́плівай |
прыле́плівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыле́пліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Прыле́пцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Прыле́пцы |
| Р. |
Прыле́пцаў |
| Д. |
Прыле́пцам |
| В. |
Прыле́пцы |
| Т. |
Прыле́пцамі |
| М. |
Прыле́пцах |
Прыле́пы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Прыле́пы |
| Р. |
Прыле́п Прыле́паў |
| Д. |
Прыле́пам |
| В. |
Прыле́пы |
| Т. |
Прыле́памі |
| М. |
Прыле́пах |