прылабу́ніць
‘прылашчыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прылабу́ню |
прылабу́нім |
| 2-я ас. |
прылабу́ніш |
прылабу́ніце |
| 3-я ас. |
прылабу́ніць |
прылабу́няць |
| Прошлы час |
| м. |
прылабу́ніў |
прылабу́нілі |
| ж. |
прылабу́ніла |
| н. |
прылабу́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прылабу́нь |
прылабу́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прылабу́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прылабу́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прылабу́ньваюся |
прылабу́ньваемся |
| 2-я ас. |
прылабу́ньваешся |
прылабу́ньваецеся |
| 3-я ас. |
прылабу́ньваецца |
прылабу́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прылабу́ньваўся |
прылабу́ньваліся |
| ж. |
прылабу́ньвалася |
| н. |
прылабу́ньвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прылабу́ньвайся |
прылабу́ньвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прылабу́ньваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прылабу́ньваць
‘прылашчваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прылабу́ньваю |
прылабу́ньваем |
| 2-я ас. |
прылабу́ньваеш |
прылабу́ньваеце |
| 3-я ас. |
прылабу́ньвае |
прылабу́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прылабу́ньваў |
прылабу́ньвалі |
| ж. |
прылабу́ньвала |
| н. |
прылабу́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прылабу́ньвай |
прылабу́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прылабу́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыла́вак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыла́вак |
прыла́ўкі |
| Р. |
прыла́ўка |
прыла́ўкаў |
| Д. |
прыла́ўку |
прыла́ўкам |
| В. |
прыла́вак |
прыла́ўкі |
| Т. |
прыла́ўкам |
прыла́ўкамі |
| М. |
прыла́ўку |
прыла́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыла́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыла́вачны |
прыла́вачная |
прыла́вачнае |
прыла́вачныя |
| Р. |
прыла́вачнага |
прыла́вачнай прыла́вачнае |
прыла́вачнага |
прыла́вачных |
| Д. |
прыла́вачнаму |
прыла́вачнай |
прыла́вачнаму |
прыла́вачным |
| В. |
прыла́вачны (неадуш.) прыла́вачнага (адуш.) |
прыла́вачную |
прыла́вачнае |
прыла́вачныя (неадуш.) прыла́вачных (адуш.) |
| Т. |
прыла́вачным |
прыла́вачнай прыла́вачнаю |
прыла́вачным |
прыла́вачнымі |
| М. |
прыла́вачным |
прыла́вачнай |
прыла́вачным |
прыла́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прылаго́дніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прылаго́дню |
прылаго́днім |
| 2-я ас. |
прылаго́дніш |
прылаго́дніце |
| 3-я ас. |
прылаго́дніць |
прылаго́дняць |
| Прошлы час |
| м. |
прылаго́дніў |
прылаго́днілі |
| ж. |
прылаго́дніла |
| н. |
прылаго́дніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прылаго́дні |
прылаго́дніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прылаго́дніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыла́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыла́да |
прыла́ды |
| Р. |
прыла́ды |
прыла́д |
| Д. |
прыла́дзе |
прыла́дам |
| В. |
прыла́ду |
прыла́ды |
| Т. |
прыла́дай прыла́даю |
прыла́дамі |
| М. |
прыла́дзе |
прыла́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыладабудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыладабудава́нне |
| Р. |
прыладабудава́ння |
| Д. |
прыладабудава́нню |
| В. |
прыладабудава́нне |
| Т. |
прыладабудава́ннем |
| М. |
прыладабудава́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прыладабудаўні́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыладабудаўні́чы |
прыладабудаўні́чая |
прыладабудаўні́чае |
прыладабудаўні́чыя |
| Р. |
прыладабудаўні́чага |
прыладабудаўні́чай прыладабудаўні́чае |
прыладабудаўні́чага |
прыладабудаўні́чых |
| Д. |
прыладабудаўні́чаму |
прыладабудаўні́чай |
прыладабудаўні́чаму |
прыладабудаўні́чым |
| В. |
прыладабудаўні́чы (неадуш.) прыладабудаўні́чага (адуш.) |
прыладабудаўні́чую |
прыладабудаўні́чае |
прыладабудаўні́чыя (неадуш.) прыладабудаўні́чых (адуш.) |
| Т. |
прыладабудаўні́чым |
прыладабудаўні́чай прыладабудаўні́чаю |
прыладабудаўні́чым |
прыладабудаўні́чымі |
| М. |
прыладабудаўні́чым |
прыладабудаўні́чай |
прыладабудаўні́чым |
прыладабудаўні́чых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прыла́дак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыла́дак |
| Р. |
прыла́дку |
| Д. |
прыла́дку |
| В. |
прыла́дак |
| Т. |
прыла́дкам |
| М. |
прыла́дку |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.