струпяне́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
струпяне́ласць |
| Р. |
струпяне́ласці |
| Д. |
струпяне́ласці |
| В. |
струпяне́ласць |
| Т. |
струпяне́ласцю |
| М. |
струпяне́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
струпяне́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
струпяне́лы |
струпяне́лая |
струпяне́лае |
струпяне́лыя |
| Р. |
струпяне́лага |
струпяне́лай струпяне́лае |
струпяне́лага |
струпяне́лых |
| Д. |
струпяне́ламу |
струпяне́лай |
струпяне́ламу |
струпяне́лым |
| В. |
струпяне́лы (неадуш.) струпяне́лага (адуш.) |
струпяне́лую |
струпяне́лае |
струпяне́лыя (неадуш.) струпяне́лых (адуш.) |
| Т. |
струпяне́лым |
струпяне́лай струпяне́лаю |
струпяне́лым |
струпяне́лымі |
| М. |
струпяне́лым |
струпяне́лай |
струпяне́лым |
струпяне́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
струпяне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
струпяне́ю |
струпяне́ем |
| 2-я ас. |
струпяне́еш |
струпяне́еце |
| 3-я ас. |
струпяне́е |
струпяне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
струпяне́ў |
струпяне́лі |
| ж. |
струпяне́ла |
| н. |
струпяне́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
струпяне́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стру́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стру́с |
стру́сы |
| Р. |
стру́су |
стру́саў |
| Д. |
стру́су |
стру́сам |
| В. |
стру́с |
стру́сы |
| Т. |
стру́сам |
стру́самі |
| М. |
стру́се |
стру́сах |
Крыніцы:
piskunou2012.
стру́сіць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стру́шу |
стру́сім |
| 2-я ас. |
стру́сіш |
стру́сіце |
| 3-я ас. |
стру́сіць |
стру́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
стру́сіў |
стру́сілі |
| ж. |
стру́сіла |
| н. |
стру́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стру́сь |
стру́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
стру́сіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Стру́ста
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Стру́ста |
| Р. |
Стру́ста |
| Д. |
Стру́сту |
| В. |
Стру́ста |
| Т. |
Стру́стам |
| М. |
Стру́сце |
струхле́ла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| струхле́ла |
- |
- |
струхле́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
струхле́ласць |
| Р. |
струхле́ласці |
| Д. |
струхле́ласці |
| В. |
струхле́ласць |
| Т. |
струхле́ласцю |
| М. |
струхле́ласці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
струхле́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
струхле́лы |
струхле́лая |
струхле́лае |
струхле́лыя |
| Р. |
струхле́лага |
струхле́лай струхле́лае |
струхле́лага |
струхле́лых |
| Д. |
струхле́ламу |
струхле́лай |
струхле́ламу |
струхле́лым |
| В. |
струхле́лы (неадуш.) струхле́лага (адуш.) |
струхле́лую |
струхле́лае |
струхле́лыя (неадуш.) струхле́лых (адуш.) |
| Т. |
струхле́лым |
струхле́лай струхле́лаю |
струхле́лым |
струхле́лымі |
| М. |
струхле́лым |
струхле́лай |
струхле́лым |
струхле́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.