самаро́бкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаро́бкавы |
самаро́бкавая |
самаро́бкавае |
самаро́бкавыя |
| Р. |
самаро́бкавага |
самаро́бкавай самаро́бкавае |
самаро́бкавага |
самаро́бкавых |
| Д. |
самаро́бкаваму |
самаро́бкавай |
самаро́бкаваму |
самаро́бкавым |
| В. |
самаро́бкавы (неадуш.) самаро́бкавага (адуш.) |
самаро́бкавую |
самаро́бкавае |
самаро́бкавыя (неадуш.) самаро́бкавых (адуш.) |
| Т. |
самаро́бкавым |
самаро́бкавай самаро́бкаваю |
самаро́бкавым |
самаро́бкавымі |
| М. |
самаро́бкавым |
самаро́бкавай |
самаро́бкавым |
самаро́бкавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самаро́бна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| самаро́бна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
самаро́бны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаро́бны |
самаро́бная |
самаро́бнае |
самаро́бныя |
| Р. |
самаро́бнага |
самаро́бнай самаро́бнае |
самаро́бнага |
самаро́бных |
| Д. |
самаро́бнаму |
самаро́бнай |
самаро́бнаму |
самаро́бным |
| В. |
самаро́бны (неадуш.) самаро́бнага (адуш.) |
самаро́бную |
самаро́бнае |
самаро́бныя (неадуш.) самаро́бных (адуш.) |
| Т. |
самаро́бным |
самаро́бнай самаро́бнаю |
самаро́бным |
самаро́бнымі |
| М. |
самаро́бным |
самаро́бнай |
самаро́бным |
самаро́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаро́дак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самаро́дак |
самаро́дкі |
| Р. |
самаро́дка |
самаро́дкаў |
| Д. |
самаро́дку |
самаро́дкам |
| В. |
самаро́дка |
самаро́дкаў |
| Т. |
самаро́дкам |
самаро́дкамі |
| М. |
самаро́дку |
самаро́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаро́дак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самаро́дак |
самаро́дкі |
| Р. |
самаро́дка |
самаро́дкаў |
| Д. |
самаро́дку |
самаро́дкам |
| В. |
самаро́дак |
самаро́дкі |
| Т. |
самаро́дкам |
самаро́дкамі |
| М. |
самаро́дку |
самаро́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаро́дкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаро́дкавы |
самаро́дкавая |
самаро́дкавае |
самаро́дкавыя |
| Р. |
самаро́дкавага |
самаро́дкавай самаро́дкавае |
самаро́дкавага |
самаро́дкавых |
| Д. |
самаро́дкаваму |
самаро́дкавай |
самаро́дкаваму |
самаро́дкавым |
| В. |
самаро́дкавы (неадуш.) самаро́дкавага (адуш.) |
самаро́дкавую |
самаро́дкавае |
самаро́дкавыя (неадуш.) самаро́дкавых (адуш.) |
| Т. |
самаро́дкавым |
самаро́дкавай самаро́дкаваю |
самаро́дкавым |
самаро́дкавымі |
| М. |
самаро́дкавым |
самаро́дкавай |
самаро́дкавым |
самаро́дкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаро́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаро́днасць |
| Р. |
самаро́днасці |
| Д. |
самаро́днасці |
| В. |
самаро́днасць |
| Т. |
самаро́днасцю |
| М. |
самаро́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Самаро́днікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Самаро́днікі |
| Р. |
Самаро́днікаў |
| Д. |
Самаро́днікам |
| В. |
Самаро́днікі |
| Т. |
Самаро́днікамі |
| М. |
Самаро́дніках |
самаро́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаро́дны |
самаро́дная |
самаро́днае |
самаро́дныя |
| Р. |
самаро́днага |
самаро́днай самаро́днае |
самаро́днага |
самаро́дных |
| Д. |
самаро́днаму |
самаро́днай |
самаро́днаму |
самаро́дным |
| В. |
самаро́дны (неадуш.) самаро́днага (адуш.) |
самаро́дную |
самаро́днае |
самаро́дныя (неадуш.) самаро́дных (адуш.) |
| Т. |
самаро́дным |
самаро́днай самаро́днаю |
самаро́дным |
самаро́днымі |
| М. |
самаро́дным |
самаро́днай |
самаро́дным |
самаро́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.