Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыдыха́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прые́длівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прые́длівы	прые́длівая	прые́длівае	прые́длівыя
Р.	прые́длівага	прые́длівай прые́длівае	прые́длівага	прые́длівых
Д.	прые́дліваму	прые́длівай	прые́дліваму	прые́длівым
В.	прые́длівы (неадуш.) прые́длівага (адуш.)	прые́длівую	прые́длівае	прые́длівыя (неадуш.) прые́длівых (адуш.)
Т.	прые́длівым	прые́длівай прые́дліваю	прые́длівым	прые́длівымі
М.	прые́длівым	прые́длівай	прые́длівым	прые́длівых

Крыніцы: piskunou2012.

прые́зд

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прые́зджая

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

прые́зджы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прые́зджы	прые́зджая	прые́зджае	прые́зджыя
Р.	прые́зджага	прые́зджай прые́зджае	прые́зджага	прые́зджых
Д.	прые́зджаму	прые́зджай	прые́зджаму	прые́зджым
В.	прые́зджы (неадуш.) прые́зджага (адуш.)	прые́зджую	прые́зджае	прые́зджыя (неадуш.) прые́зджых (адуш.)
Т.	прые́зджым	прые́зджай прые́зджаю	прые́зджым	прые́зджымі
М.	прые́зджым	прые́зджай	прые́зджым	прые́зджых

Крыніцы: piskunou2012.

прые́зджы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прые́зны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прые́зны	прые́зная	прые́знае	прые́зныя
Р.	прые́знага	прые́знай прые́знае	прые́знага	прые́зных
Д.	прые́знаму	прые́знай	прые́знаму	прые́зным
В.	прые́зны (неадуш.) прые́знага (адуш.)	прые́зную	прые́знае	прые́зныя (неадуш.) прые́зных (адуш.)
Т.	прые́зным	прые́знай прые́знаю	прые́зным	прые́знымі
М.	прые́зным	прые́знай	прые́зным	прые́зных

Крыніцы: piskunou2012.

прые́мна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
прые́мна	прые́мней прыямне́й	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прые́мнае

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

прые́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum