Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прыдзіра́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыдзіра́ю прыдзіра́ем
2-я ас. прыдзіра́еш прыдзіра́еце
3-я ас. прыдзіра́е прыдзіра́юць
Прошлы час
м. прыдзіра́ў прыдзіра́лі
ж. прыдзіра́ла
н. прыдзіра́ла
Загадны лад
2-я ас. прыдзіра́й прыдзіра́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыдзіра́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыдзі́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прыдзі́рка прыдзі́ркі
Р. прыдзі́ркі прыдзі́рак
Д. прыдзі́рцы прыдзі́ркам
В. прыдзі́рку прыдзі́ркі
Т. прыдзі́ркай
прыдзі́ркаю
прыдзі́ркамі
М. прыдзі́рцы прыдзі́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пры́дзіркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пры́дзіркі
Р. Пры́дзірак
Пры́дзіркаў
Д. Пры́дзіркам
В. Пры́дзіркі
Т. Пры́дзіркамі
М. Пры́дзірках

прыдзі́рліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прыдзі́рліва прыдзі́рлівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

прыдзі́рлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прыдзі́рлівасць
Р. прыдзі́рлівасці
Д. прыдзі́рлівасці
В. прыдзі́рлівасць
Т. прыдзі́рлівасцю
М. прыдзі́рлівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыдзі́рлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыдзі́рлівы прыдзі́рлівая прыдзі́рлівае прыдзі́рлівыя
Р. прыдзі́рлівага прыдзі́рлівай
прыдзі́рлівае
прыдзі́рлівага прыдзі́рлівых
Д. прыдзі́рліваму прыдзі́рлівай прыдзі́рліваму прыдзі́рлівым
В. прыдзі́рлівы (неадуш.)
прыдзі́рлівага (адуш.)
прыдзі́рлівую прыдзі́рлівае прыдзі́рлівыя (неадуш.)
прыдзі́рлівых (адуш.)
Т. прыдзі́рлівым прыдзі́рлівай
прыдзі́рліваю
прыдзі́рлівым прыдзі́рлівымі
М. прыдзі́рлівым прыдзі́рлівай прыдзі́рлівым прыдзі́рлівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыдзі́рства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыдзі́рства прыдзі́рствы
Р. прыдзі́рства прыдзі́рстваў
Д. прыдзі́рству прыдзі́рствам
В. прыдзі́рства прыдзі́рствы
Т. прыдзі́рствам прыдзі́рствамі
М. прыдзі́рстве прыдзі́рствах

Крыніцы: piskunou2012.

прыдзі́рыста

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прыдзі́рыста - -

Крыніцы: piskunou2012.

прыдзі́рыстасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прыдзі́рыстасць
Р. прыдзі́рыстасці
Д. прыдзі́рыстасці
В. прыдзі́рыстасць
Т. прыдзі́рыстасцю
М. прыдзі́рыстасці

Крыніцы: piskunou2012.

прыдзі́рысты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыдзі́рысты прыдзі́рыстая прыдзі́рыстае прыдзі́рыстыя
Р. прыдзі́рыстага прыдзі́рыстай
прыдзі́рыстае
прыдзі́рыстага прыдзі́рыстых
Д. прыдзі́рыстаму прыдзі́рыстай прыдзі́рыстаму прыдзі́рыстым
В. прыдзі́рысты (неадуш.)
прыдзі́рыстага (адуш.)
прыдзі́рыстую прыдзі́рыстае прыдзі́рыстыя (неадуш.)
прыдзі́рыстых (адуш.)
Т. прыдзі́рыстым прыдзі́рыстай
прыдзі́рыстаю
прыдзі́рыстым прыдзі́рыстымі
М. прыдзі́рыстым прыдзі́рыстай прыдзі́рыстым прыдзі́рыстых

Крыніцы: piskunou2012.