прыдзіра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыдзіра́ю |
прыдзіра́ем |
| 2-я ас. |
прыдзіра́еш |
прыдзіра́еце |
| 3-я ас. |
прыдзіра́е |
прыдзіра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыдзіра́ў |
прыдзіра́лі |
| ж. |
прыдзіра́ла |
| н. |
прыдзіра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыдзіра́й |
прыдзіра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыдзіра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыдзі́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыдзі́рка |
прыдзі́ркі |
| Р. |
прыдзі́ркі |
прыдзі́рак |
| Д. |
прыдзі́рцы |
прыдзі́ркам |
| В. |
прыдзі́рку |
прыдзі́ркі |
| Т. |
прыдзі́ркай прыдзі́ркаю |
прыдзі́ркамі |
| М. |
прыдзі́рцы |
прыдзі́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пры́дзіркі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пры́дзіркі |
| Р. |
Пры́дзірак Пры́дзіркаў |
| Д. |
Пры́дзіркам |
| В. |
Пры́дзіркі |
| Т. |
Пры́дзіркамі |
| М. |
Пры́дзірках |
прыдзі́рліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прыдзі́рліва |
прыдзі́рлівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
прыдзі́рлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыдзі́рлівасць |
| Р. |
прыдзі́рлівасці |
| Д. |
прыдзі́рлівасці |
| В. |
прыдзі́рлівасць |
| Т. |
прыдзі́рлівасцю |
| М. |
прыдзі́рлівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыдзі́рлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыдзі́рлівы |
прыдзі́рлівая |
прыдзі́рлівае |
прыдзі́рлівыя |
| Р. |
прыдзі́рлівага |
прыдзі́рлівай прыдзі́рлівае |
прыдзі́рлівага |
прыдзі́рлівых |
| Д. |
прыдзі́рліваму |
прыдзі́рлівай |
прыдзі́рліваму |
прыдзі́рлівым |
| В. |
прыдзі́рлівы (неадуш.) прыдзі́рлівага (адуш.) |
прыдзі́рлівую |
прыдзі́рлівае |
прыдзі́рлівыя (неадуш.) прыдзі́рлівых (адуш.) |
| Т. |
прыдзі́рлівым |
прыдзі́рлівай прыдзі́рліваю |
прыдзі́рлівым |
прыдзі́рлівымі |
| М. |
прыдзі́рлівым |
прыдзі́рлівай |
прыдзі́рлівым |
прыдзі́рлівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыдзі́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыдзі́рства |
прыдзі́рствы |
| Р. |
прыдзі́рства |
прыдзі́рстваў |
| Д. |
прыдзі́рству |
прыдзі́рствам |
| В. |
прыдзі́рства |
прыдзі́рствы |
| Т. |
прыдзі́рствам |
прыдзі́рствамі |
| М. |
прыдзі́рстве |
прыдзі́рствах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыдзі́рыстасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыдзі́рыстасць |
| Р. |
прыдзі́рыстасці |
| Д. |
прыдзі́рыстасці |
| В. |
прыдзі́рыстасць |
| Т. |
прыдзі́рыстасцю |
| М. |
прыдзі́рыстасці |
Крыніцы:
piskunou2012.