Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

паскаро́чваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паскаро́чваны паскаро́чваная паскаро́чванае паскаро́чваныя
Р. паскаро́чванага паскаро́чванай
паскаро́чванае
паскаро́чванага паскаро́чваных
Д. паскаро́чванаму паскаро́чванай паскаро́чванаму паскаро́чваным
В. паскаро́чваны (неадуш.)
паскаро́чванага (адуш.)
паскаро́чваную паскаро́чванае паскаро́чваныя (неадуш.)
паскаро́чваных (адуш.)
Т. паскаро́чваным паскаро́чванай
паскаро́чванаю
паскаро́чваным паскаро́чванымі
М. паскаро́чваным паскаро́чванай паскаро́чваным паскаро́чваных

Крыніцы: piskunou2012.

паскаро́чваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паскаро́чваю паскаро́чваем
2-я ас. паскаро́чваеш паскаро́чваеце
3-я ас. паскаро́чвае паскаро́чваюць
Прошлы час
м. паскаро́чваў паскаро́чвалі
ж. паскаро́чвала
н. паскаро́чвала
Загадны лад
2-я ас. паскаро́чвай паскаро́чвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паскаро́чваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

паскарэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. паскарэ́нне
Р. паскарэ́ння
Д. паскарэ́нню
В. паскарэ́нне
Т. паскарэ́ннем
М. паскарэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паска́чваць

‘надаць круглую форму чаму-небудзь; качаючы, скруціць што-небудзь у валік; качаючыся, прыціснуць што-небудзь да зямлі’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паска́чваю паска́чваем
2-я ас. паска́чваеш паска́чваеце
3-я ас. паска́чвае паска́чваюць
Прошлы час
м. паска́чваў паска́чвалі
ж. паска́чвала
н. паска́чвала
Загадны лад
2-я ас. паска́чвай паска́чвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паска́чваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пасква́піцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пасква́плюся пасква́пімся
2-я ас. пасква́пішся пасква́піцеся
3-я ас. пасква́піцца пасква́пяцца
Прошлы час
м. пасква́піўся пасква́піліся
ж. пасква́пілася
н. пасква́пілася
Загадны лад
2-я ас. пасква́пся пасква́пцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час пасква́піўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

пасква́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пасква́раны пасква́раная пасква́ранае пасква́раныя
Р. пасква́ранага пасква́ранай
пасква́ранае
пасква́ранага пасква́раных
Д. пасква́ранаму пасква́ранай пасква́ранаму пасква́раным
В. пасква́раны (неадуш.)
пасква́ранага (адуш.)
пасква́раную пасква́ранае пасква́раныя (неадуш.)
пасква́раных (адуш.)
Т. пасква́раным пасква́ранай
пасква́ранаю
пасква́раным пасква́ранымі
М. пасква́раным пасква́ранай пасква́раным пасква́раных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

пасква́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пасква́раны пасква́раная пасква́ранае пасква́раныя
Р. пасква́ранага пасква́ранай
пасква́ранае
пасква́ранага пасква́раных
Д. пасква́ранаму пасква́ранай пасква́ранаму пасква́раным
В. пасква́раны (неадуш.)
пасква́ранага (адуш.)
пасква́раную пасква́ранае пасква́раныя (неадуш.)
пасква́раных (адуш.)
Т. пасква́раным пасква́ранай
пасква́ранаю
пасква́раным пасква́ранымі
М. пасква́раным пасква́ранай пасква́раным пасква́раных

Кароткая форма: пасква́рана.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

пасква́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пасква́рыцца пасква́рацца
Прошлы час
м. пасква́рыўся пасква́рыліся
ж. пасква́рылася
н. пасква́рылася
Дзеепрыслоўе
прош. час пасква́рыўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пасква́рыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пасква́ру пасква́рым
2-я ас. пасква́рыш пасква́рыце
3-я ас. пасква́рыць пасква́раць
Прошлы час
м. пасква́рыў пасква́рылі
ж. пасква́рыла
н. пасква́рыла
Загадны лад
2-я ас. пасква́р пасква́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час пасква́рыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

па́сквіль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. па́сквіль па́сквілі
Р. па́сквіля па́сквіляў
Д. па́сквілю па́сквілям
В. па́сквіль па́сквілі
Т. па́сквілем па́сквілямі
М. па́сквілі па́сквілях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.