прыве́зены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыве́зены |
прыве́зеная |
прыве́зенае |
прыве́зеныя |
| Р. |
прыве́зенага |
прыве́зенай прыве́зенае |
прыве́зенага |
прыве́зеных |
| Д. |
прыве́зенаму |
прыве́зенай |
прыве́зенаму |
прыве́зеным |
| В. |
прыве́зены (неадуш.) прыве́зенага (адуш.) |
прыве́зеную |
прыве́зенае |
прыве́зеныя (неадуш.) прыве́зеных (адуш.) |
| Т. |
прыве́зеным |
прыве́зенай прыве́зенаю |
прыве́зеным |
прыве́зенымі |
| М. |
прыве́зеным |
прыве́зенай |
прыве́зеным |
прыве́зеных |
Кароткая форма: прыве́зена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыве́зці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прывязу́ |
прывязё́м |
| 2-я ас. |
прывязе́ш |
прывезяце́ |
| 3-я ас. |
прывязе́ |
прывязу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прывё́з |
прыве́злі |
| ж. |
прыве́зла |
| н. |
прыве́зла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прывязі́ |
прывязі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прывё́зшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пры́вен
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́вен |
| Р. |
пры́вена |
| Д. |
пры́вену |
| В. |
пры́вен |
| Т. |
пры́венам |
| М. |
пры́вене |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыве́рзціся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прывярзе́цца |
прывярзу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прывё́рзся |
прыве́рзліся |
| ж. |
прыве́рзлася |
| н. |
прыве́рзлася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прывё́рзшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыве́рнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыве́рнены |
прыве́рненая |
прыве́рненае |
прыве́рненыя |
| Р. |
прыве́рненага |
прыве́рненай прыве́рненае |
прыве́рненага |
прыве́рненых |
| Д. |
прыве́рненаму |
прыве́рненай |
прыве́рненаму |
прыве́рненым |
| В. |
прыве́рнены (неадуш.) прыве́рненага (адуш.) |
прыве́рненую |
прыве́рненае |
прыве́рненыя (неадуш.) прыве́рненых (адуш.) |
| Т. |
прыве́рненым |
прыве́рненай прыве́рненаю |
прыве́рненым |
прыве́рненымі |
| М. |
прыве́рненым |
прыве́рненай |
прыве́рненым |
прыве́рненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыве́рнуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыве́рнуты |
прыве́рнутая |
прыве́рнутае |
прыве́рнутыя |
| Р. |
прыве́рнутага |
прыве́рнутай прыве́рнутае |
прыве́рнутага |
прыве́рнутых |
| Д. |
прыве́рнутаму |
прыве́рнутай |
прыве́рнутаму |
прыве́рнутым |
| В. |
прыве́рнуты (неадуш.) прыве́рнутага (адуш.) |
прыве́рнутую |
прыве́рнутае |
прыве́рнутыя (неадуш.) прыве́рнутых (адуш.) |
| Т. |
прыве́рнутым |
прыве́рнутай прыве́рнутаю |
прыве́рнутым |
прыве́рнутымі |
| М. |
прыве́рнутым |
прыве́рнутай |
прыве́рнутым |
прыве́рнутых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыве́рнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыве́рнуты |
прыве́рнутая |
прыве́рнутае |
прыве́рнутыя |
| Р. |
прыве́рнутага |
прыве́рнутай прыве́рнутае |
прыве́рнутага |
прыве́рнутых |
| Д. |
прыве́рнутаму |
прыве́рнутай |
прыве́рнутаму |
прыве́рнутым |
| В. |
прыве́рнуты (неадуш.) прыве́рнутага (адуш.) |
прыве́рнутую |
прыве́рнутае |
прыве́рнутыя (неадуш.) прыве́рнутых (адуш.) |
| Т. |
прыве́рнутым |
прыве́рнутай прыве́рнутаю |
прыве́рнутым |
прыве́рнутымі |
| М. |
прыве́рнутым |
прыве́рнутай |
прыве́рнутым |
прыве́рнутых |
Кароткая форма: прыве́рнута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.