Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

самапэ́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самапэ́ўны самапэ́ўная самапэ́ўнае самапэ́ўныя
Р. самапэ́ўнага самапэ́ўнай
самапэ́ўнае		 самапэ́ўнага самапэ́ўных
Д. самапэ́ўнаму самапэ́ўнай самапэ́ўнаму самапэ́ўным
В. самапэ́ўны (неадуш.)
самапэ́ўнага (адуш.)		 самапэ́ўную самапэ́ўнае самапэ́ўныя (неадуш.)
самапэ́ўных (адуш.)
Т. самапэ́ўным самапэ́ўнай
самапэ́ўнаю		 самапэ́ўным самапэ́ўнымі
М. самапэ́ўным самапэ́ўнай самапэ́ўным самапэ́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Сама́ра

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сама́ра
Р. Сама́ры
Д. Сама́ры
В. Сама́ру
Т. Сама́рай
Сама́раю
М. Сама́ры

Сама́равічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сама́равічы
Р. Сама́равіч
Сама́равічаў
Д. Сама́равічам
В. Сама́равічы
Т. Сама́равічамі
М. Сама́равічах

Самара́ж

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Самара́ж
Р. Самара́жа
Д. Самара́жу
В. Самара́ж
Т. Самара́жам
М. Самара́жы

самаразбура́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
самаразбура́льна самаразбура́льней -

самаразбура́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самаразбура́льны самаразбура́льная самаразбура́льнае самаразбура́льныя
Р. самаразбура́льнага самаразбура́льнай
самаразбура́льнае		 самаразбура́льнага самаразбура́льных
Д. самаразбура́льнаму самаразбура́льнай самаразбура́льнаму самаразбура́льным
В. самаразбура́льны (неадуш.)
самаразбура́льнага (адуш.)		 самаразбура́льную самаразбура́льнае самаразбура́льныя (неадуш.)
самаразбура́льных (адуш.)
Т. самаразбура́льным самаразбура́льнай
самаразбура́льнаю		 самаразбура́льным самаразбура́льнымі
М. самаразбура́льным самаразбура́льнай самаразбура́льным самаразбура́льных

Крыніцы: piskunou2012.

самаразбура́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. самаразбура́юся самаразбура́емся
2-я ас. самаразбура́ешся самаразбура́ецеся
3-я ас. самаразбура́ецца самаразбура́юцца
Прошлы час
м. самаразбура́ўся самаразбура́ліся
ж. самаразбура́лася
н. самаразбура́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час самаразбура́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

самаразбурэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаразбурэ́нне
Р. самаразбурэ́ння
Д. самаразбурэ́нню
В. самаразбурэ́нне
Т. самаразбурэ́ннем
М. самаразбурэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаразвіццё́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. самаразвіццё́
Р. самаразвіцця́
Д. самаразвіццю́
В. самаразвіццё́
Т. самаразвіццём
М. самаразвіцці́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаразвіццё́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. самаразвіццё́вы самаразвіццё́вая самаразвіццё́вае самаразвіццё́выя
Р. самаразвіццё́вага самаразвіццё́вай
самаразвіццё́вае		 самаразвіццё́вага самаразвіццё́вых
Д. самаразвіццё́ваму самаразвіццё́вай самаразвіццё́ваму самаразвіццё́вым
В. самаразвіццё́вы (неадуш.)
самаразвіццё́вага (адуш.)		 самаразвіццё́вую самаразвіццё́вае самаразвіццё́выя (неадуш.)
самаразвіццё́вых (адуш.)
Т. самаразвіццё́вым самаразвіццё́вай
самаразвіццё́ваю		 самаразвіццё́вым самаразвіццё́вымі
М. самаразвіццё́вым самаразвіццё́вай самаразвіццё́вым самаразвіццё́вых

Крыніцы: piskunou2012.