Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

паві́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. паві́нніца паві́нніцы
Р. паві́нніцы паві́нніц
Д. паві́нніцы паві́нніцам
В. паві́нніцу паві́нніц
Т. паві́нніцай
паві́нніцаю		 паві́нніцамі
М. паві́нніцы паві́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.

паві́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паві́нны паві́нная паві́ннае паві́нныя
Р. паві́ннага паві́ннай
паві́ннае		 паві́ннага паві́нных
Д. паві́ннаму паві́ннай паві́ннаму паві́нным
В. паві́нны (неадуш.)
паві́ннага (адуш.)		 паві́нную паві́ннае паві́нныя (неадуш.)
паві́нных (адуш.)
Т. паві́нным паві́ннай
паві́ннаю		 паві́нным паві́ннымі
М. паві́нным паві́ннай паві́нным паві́нных

Крыніцы: piskunou2012.

паві́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паві́нны паві́нная паві́ннае паві́нныя
Р. паві́ннага паві́ннай
паві́ннае		 паві́ннага паві́нных
Д. паві́ннаму паві́ннай паві́ннаму паві́нным
В. паві́нны (неадуш.)
паві́ннага (адуш.)		 паві́нную паві́ннае паві́нныя (неадуш.)
паві́нных (адуш.)
Т. паві́нным паві́ннай
паві́ннаю		 паві́нным паві́ннымі
М. паві́нным паві́ннай паві́нным паві́нных

Крыніцы: piskunou2012.

павіно́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. павіно́л
Р. павіно́лу
Д. павіно́лу
В. павіно́л
Т. павіно́лам
М. павіно́ле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

павіно́лавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. павіно́лавы павіно́лавая павіно́лавае павіно́лавыя
Р. павіно́лавага павіно́лавай
павіно́лавае		 павіно́лавага павіно́лавых
Д. павіно́лаваму павіно́лавай павіно́лаваму павіно́лавым
В. павіно́лавы (неадуш.)
павіно́лавага (адуш.)		 павіно́лавую павіно́лавае павіно́лавыя (неадуш.)
павіно́лавых (адуш.)
Т. павіно́лавым павіно́лавай
павіно́лаваю		 павіно́лавым павіно́лавымі
М. павіно́лавым павіно́лавай павіно́лавым павіно́лавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

павіну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павіну́ся павінё́мся
2-я ас. павіне́шся павіняце́ся
3-я ас. павіне́цца павіну́цца
Прошлы час
м. павіну́ўся павіну́ліся
ж. павіну́лася
н. павіну́лася
Загадны лад
2-я ас. павіні́ся павіні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час павіну́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

павіну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. павіну́ павінё́м
2-я ас. павіне́ш павіняце́
3-я ас. павіне́ павіну́ць
Прошлы час
м. павіну́ў павіну́лі
ж. павіну́ла
н. павіну́ла
Загадны лад
2-я ас. павіні́ павіні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час павіну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

павіншава́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. павіншава́льнік павіншава́льнікі
Р. павіншава́льніка павіншава́льнікаў
Д. павіншава́льніку павіншава́льнікам
В. павіншава́льніка павіншава́льнікаў
Т. павіншава́льнікам павіншава́льнікамі
М. павіншава́льніку павіншава́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

павіншава́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. павіншава́льніца павіншава́льніцы
Р. павіншава́льніцы павіншава́льніц
Д. павіншава́льніцы павіншава́льніцам
В. павіншава́льніцу павіншава́льніц
Т. павіншава́льніцай
павіншава́льніцаю		 павіншава́льніцамі
М. павіншава́льніцы павіншава́льніцах

Крыніцы: piskunou2012.

павіншава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. павіншава́льны павіншава́льная павіншава́льнае павіншава́льныя
Р. павіншава́льнага павіншава́льнай
павіншава́льнае		 павіншава́льнага павіншава́льных
Д. павіншава́льнаму павіншава́льнай павіншава́льнаму павіншава́льным
В. павіншава́льны (неадуш.)
павіншава́льнага (адуш.)		 павіншава́льную павіншава́льнае павіншава́льныя (неадуш.)
павіншава́льных (адуш.)
Т. павіншава́льным павіншава́льнай
павіншава́льнаю		 павіншава́льным павіншава́льнымі
М. павіншава́льным павіншава́льнай павіншава́льным павіншава́льных

Крыніцы: piskunou2012.