прападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прападо́бны |
прападо́бная |
прападо́бнае |
прападо́бныя |
| Р. |
прападо́бнага |
прападо́бнай прападо́бнае |
прападо́бнага |
прападо́бных |
| Д. |
прападо́бнаму |
прападо́бнай |
прападо́бнаму |
прападо́бным |
| В. |
прападо́бны (неадуш.) прападо́бнага (адуш.) |
прападо́бную |
прападо́бнае |
прападо́бныя (неадуш.) прападо́бных (адуш.) |
| Т. |
прападо́бным |
прападо́бнай прападо́бнаю |
прападо́бным |
прападо́бнымі |
| М. |
прападо́бным |
прападо́бнай |
прападо́бным |
прападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапа́жа
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапа́жа |
| Р. |
прапа́жы |
| Д. |
прапа́жы |
| В. |
прапа́жу |
| Т. |
прапа́жай прапа́жаю |
| М. |
прапа́жы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапазі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапазі́н |
прапазі́ны |
| Р. |
прапазі́ну |
прапазі́наў |
| Д. |
прапазі́ну |
прапазі́нам |
| В. |
прапазі́н |
прапазі́ны |
| Т. |
прапазі́нам |
прапазі́намі |
| М. |
прапазі́не |
прапазі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапазі́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапазі́цыя |
прапазі́цыі |
| Р. |
прапазі́цыі |
прапазі́цый |
| Д. |
прапазі́цыі |
прапазі́цыям |
| В. |
прапазі́цыю |
прапазі́цыі |
| Т. |
прапазі́цыяй прапазі́цыяю |
прапазі́цыямі |
| М. |
прапазі́цыі |
прапазі́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапазяха́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапазяха́ю |
прапазяха́ем |
| 2-я ас. |
прапазяха́еш |
прапазяха́еце |
| 3-я ас. |
прапазяха́е |
прапазяха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прапазяха́ў |
прапазяха́лі |
| ж. |
прапазяха́ла |
| н. |
прапазяха́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапазяха́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прапаі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапаю́ |
прапо́ім |
| 2-я ас. |
прапо́іш |
прапо́іце |
| 3-я ас. |
прапо́іць |
прапо́яць |
| Прошлы час |
| м. |
прапаі́ў |
прапаі́лі |
| ж. |
прапаі́ла |
| н. |
прапаі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапаі́ |
прапаі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапаі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.