сусе́дскасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| сусе́дскасць | |
| сусе́дскасці | |
| сусе́дскасці | |
| сусе́дскасць | |
| сусе́дскасцю | |
| сусе́дскасці |
Крыніцы:
сусе́дскасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| сусе́дскасць | |
| сусе́дскасці | |
| сусе́дскасці | |
| сусе́дскасць | |
| сусе́дскасцю | |
| сусе́дскасці |
Крыніцы:
сусе́дскі
прыметнік, адносны
| сусе́дскі | сусе́дская | сусе́дскае | сусе́дскія | |
| сусе́дскага | сусе́дскай сусе́дскае |
сусе́дскага | сусе́дскіх | |
| сусе́дскаму | сусе́дскай | сусе́дскаму | сусе́дскім | |
| сусе́дскі ( сусе́дскага ( |
сусе́дскую | сусе́дскае | сусе́дскія ( сусе́дскіх ( |
|
| сусе́дскім | сусе́дскай сусе́дскаю |
сусе́дскім | сусе́дскімі | |
| сусе́дскім | сусе́дскай | сусе́дскім | сусе́дскіх | |
Крыніцы:
сусе́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сусе́дства | |
| сусе́дства | |
| сусе́дству | |
| сусе́дства | |
| сусе́дствам | |
| сусе́дстве |
Крыніцы:
сусе́дчын
прыметнік, прыналежны
| сусе́дчын | сусе́дчына | сусе́дчына | сусе́дчыны | |
| сусе́дчынага | сусе́дчынай сусе́дчынае |
сусе́дчынага | сусе́дчыных | |
| сусе́дчынаму | сусе́дчынай | сусе́дчынаму | сусе́дчыным | |
| сусе́дчын ( сусе́дчынага ( |
сусе́дчыну | сусе́дчына | сусе́дчыны ( сусе́дчыных ( |
|
| сусе́дчыным | сусе́дчынай сусе́дчынаю |
сусе́дчыным | сусе́дчынымі | |
| сусе́дчыным | сусе́дчынай | сусе́дчыным | сусе́дчыных | |
Крыніцы:
су́секс
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| су́секс | су́сексы | |
| су́секса | су́сексаў | |
| су́сексу | су́сексам | |
| су́секса | су́сексаў | |
| су́сексам | су́сексамі | |
| су́сексе | су́сексах |
Крыніцы:
сусё́м
прыслоўе
| сусё́м | - | - |
Крыніцы:
сусі́м
прыслоўе
| сусі́м | - | - |
Крыніцы:
су́сла
‘самаробная соска’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| су́сла | су́слы | |
| су́слы | су́слаў | |
| су́сле | су́слам | |
| су́слу | су́слы | |
| су́слай су́слаю |
су́сламі | |
| су́сле | су́слах |
Крыніцы:
су́сла
‘адвар; сок адціснутага вінаграду’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| су́сла | |
| су́сла | |
| су́слу | |
| су́сла | |
| су́слам | |
| су́сле |
Крыніцы:
су́славы
прыметнік, адносны
| су́славы | су́славая | су́славае | су́славыя | |
| су́славага | су́славай су́славае |
су́славага | су́славых | |
| су́славаму | су́славай | су́славаму | су́славым | |
| су́славы ( су́славага ( |
су́славую | су́славае | су́славыя ( су́славых ( |
|
| су́славым | су́славай су́славаю |
су́славым | су́славымі | |
| су́славым | су́славай | су́славым | су́славых | |
Крыніцы: