пракіпячо́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пракіпячо́ны |
пракіпячо́ная |
пракіпячо́нае |
пракіпячо́ныя |
| Р. |
пракіпячо́нага |
пракіпячо́най пракіпячо́нае |
пракіпячо́нага |
пракіпячо́ных |
| Д. |
пракіпячо́наму |
пракіпячо́най |
пракіпячо́наму |
пракіпячо́ным |
| В. |
пракіпячо́ны (неадуш.) пракіпячо́нага (адуш.) |
пракіпячо́ную |
пракіпячо́нае |
пракіпячо́ныя (неадуш.) пракіпячо́ных (адуш.) |
| Т. |
пракіпячо́ным |
пракіпячо́най пракіпячо́наю |
пракіпячо́ным |
пракіпячо́нымі |
| М. |
пракіпячо́ным |
пракіпячо́най |
пракіпячо́ным |
пракіпячо́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пракіпячо́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пракіпячо́ны |
пракіпячо́ная |
пракіпячо́нае |
пракіпячо́ныя |
| Р. |
пракіпячо́нага |
пракіпячо́най пракіпячо́нае |
пракіпячо́нага |
пракіпячо́ных |
| Д. |
пракіпячо́наму |
пракіпячо́най |
пракіпячо́наму |
пракіпячо́ным |
| В. |
пракіпячо́ны (неадуш.) пракіпячо́нага (адуш.) |
пракіпячо́ную |
пракіпячо́нае |
пракіпячо́ныя (неадуш.) пракіпячо́ных (адуш.) |
| Т. |
пракіпячо́ным |
пракіпячо́най пракіпячо́наю |
пракіпячо́ным |
пракіпячо́нымі |
| М. |
пракіпячо́ным |
пракіпячо́най |
пракіпячо́ным |
пракіпячо́ных |
Кароткая форма: пракіпячо́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пракіса́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пракіса́нне |
| Р. |
пракіса́ння |
| Д. |
пракіса́нню |
| В. |
пракіса́нне |
| Т. |
пракіса́ннем |
| М. |
пракіса́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пракіса́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пракіса́е |
пракіса́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пракіса́ў |
пракіса́лі |
| ж. |
пракіса́ла |
| н. |
пракіса́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пракіса́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пракі́сель
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пракі́сель |
| Р. |
Пракі́селя |
| Д. |
Пракі́селю |
| В. |
Пракі́сель |
| Т. |
Пракі́селем |
| М. |
Пракі́селі |
пракі́слены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пракі́слены |
пракі́сленая |
пракі́сленае |
пракі́сленыя |
| Р. |
пракі́сленага |
пракі́сленай пракі́сленае |
пракі́сленага |
пракі́сленых |
| Д. |
пракі́сленаму |
пракі́сленай |
пракі́сленаму |
пракі́сленым |
| В. |
пракі́слены (неадуш.) пракі́сленага (адуш.) |
пракі́сленую |
пракі́сленае |
пракі́сленыя (неадуш.) пракі́сленых (адуш.) |
| Т. |
пракі́сленым |
пракі́сленай пракі́сленаю |
пракі́сленым |
пракі́сленымі |
| М. |
пракі́сленым |
пракі́сленай |
пракі́сленым |
пракі́сленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
пракіслі́ць
‘зрабіць што-небудзь кіслым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пракіслю́ |
пракіслі́м |
| 2-я ас. |
пракіслі́ш |
пракісліце́ |
| 3-я ас. |
пракіслі́ць |
пракісля́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пракіслі́ў |
пракіслі́лі |
| ж. |
пракіслі́ла |
| н. |
пракіслі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пракіслі́ |
пракіслі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пракіслі́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пракіслі́ць
‘зрабіць што-небудзь кіслым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пракіслю́ |
пракі́слім |
| 2-я ас. |
пракі́сліш |
пракі́сліце |
| 3-я ас. |
пракі́сліць |
пракі́сляць |
| Прошлы час |
| м. |
пракіслі́ў |
пракіслі́лі |
| ж. |
пракіслі́ла |
| н. |
пракіслі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пракіслі́ |
пракіслі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пракіслі́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.