праду́маны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праду́маны |
праду́маная |
праду́манае |
праду́маныя |
| Р. |
праду́манага |
праду́манай праду́манае |
праду́манага |
праду́маных |
| Д. |
праду́манаму |
праду́манай |
праду́манаму |
праду́маным |
| В. |
праду́маны (неадуш.) праду́манага (адуш.) |
праду́маную |
праду́манае |
праду́маныя (неадуш.) праду́маных (адуш.) |
| Т. |
праду́маным |
праду́манай праду́манаю |
праду́маным |
праду́манымі |
| М. |
праду́маным |
праду́манай |
праду́маным |
праду́маных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праду́маны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праду́маны |
праду́маная |
праду́манае |
праду́маныя |
| Р. |
праду́манага |
праду́манай праду́манае |
праду́манага |
праду́маных |
| Д. |
праду́манаму |
праду́манай |
праду́манаму |
праду́маным |
| В. |
праду́маны (неадуш.) праду́манага (адуш.) |
праду́маную |
праду́манае |
праду́маныя (неадуш.) праду́маных (адуш.) |
| Т. |
праду́маным |
праду́манай праду́манаю |
праду́маным |
праду́манымі |
| М. |
праду́маным |
праду́манай |
праду́маным |
праду́маных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праду́маны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праду́маны |
праду́маная |
праду́манае |
праду́маныя |
| Р. |
праду́манага |
праду́манай праду́манае |
праду́манага |
праду́маных |
| Д. |
праду́манаму |
праду́манай |
праду́манаму |
праду́маным |
| В. |
праду́маны (неадуш.) праду́манага (адуш.) |
праду́маную |
праду́манае |
праду́маныя (неадуш.) праду́маных (адуш.) |
| Т. |
праду́маным |
праду́манай праду́манаю |
праду́маным |
праду́манымі |
| М. |
праду́маным |
праду́манай |
праду́маным |
праду́маных |
Кароткая форма: праду́мана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праду́маць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праду́маю |
праду́маем |
| 2-я ас. |
праду́маеш |
праду́маеце |
| 3-я ас. |
праду́мае |
праду́маюць |
| Прошлы час |
| м. |
праду́маў |
праду́малі |
| ж. |
праду́мала |
| н. |
праду́мала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праду́май |
праду́майце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праду́маўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праду́мванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праду́мванне |
| Р. |
праду́мвання |
| Д. |
праду́мванню |
| В. |
праду́мванне |
| Т. |
праду́мваннем |
| М. |
праду́мванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
праду́мвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праду́мваецца |
праду́мваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
праду́мваўся |
праду́мваліся |
| ж. |
праду́мвалася |
| н. |
праду́мвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праду́мваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праду́мваю |
праду́мваем |
| 2-я ас. |
праду́мваеш |
праду́мваеце |
| 3-я ас. |
праду́мвае |
праду́мваюць |
| Прошлы час |
| м. |
праду́мваў |
праду́мвалі |
| ж. |
праду́мвала |
| н. |
праду́мвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праду́мвай |
праду́мвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праду́мваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадумо́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прадумо́ва |
прадумо́вы |
| Р. |
прадумо́вы |
прадумо́ў |
| Д. |
прадумо́ве |
прадумо́вам |
| В. |
прадумо́ву |
прадумо́вы |
| Т. |
прадумо́вай прадумо́ваю |
прадумо́вамі |
| М. |
прадумо́ве |
прадумо́вах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прадуры́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прадуру́ся |
праду́рымся |
| 2-я ас. |
праду́рышся |
праду́рыцеся |
| 3-я ас. |
праду́рыцца |
праду́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
прадуры́ўся |
прадуры́ліся |
| ж. |
прадуры́лася |
| н. |
прадуры́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прадуры́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прадурэ́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прадурэ́ю |
прадурэ́ем |
| 2-я ас. |
прадурэ́еш |
прадурэ́еце |
| 3-я ас. |
прадурэ́е |
прадурэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прадурэ́ў |
прадурэ́лі |
| ж. |
прадурэ́ла |
| н. |
прадурэ́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прадурэ́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.