прадвы́значанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прадвы́значанасць |
| Р. |
прадвы́значанасці |
| Д. |
прадвы́значанасці |
| В. |
прадвы́значанасць |
| Т. |
прадвы́значанасцю |
| М. |
прадвы́значанасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прадвы́значаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прадвы́значаны |
прадвы́значаная |
прадвы́значанае |
прадвы́значаныя |
| Р. |
прадвы́значанага |
прадвы́значанай прадвы́значанае |
прадвы́значанага |
прадвы́значаных |
| Д. |
прадвы́значанаму |
прадвы́значанай |
прадвы́значанаму |
прадвы́значаным |
| В. |
прадвы́значаны (неадуш.) прадвы́значанага (адуш.) |
прадвы́значаную |
прадвы́значанае |
прадвы́значаныя (неадуш.) прадвы́значаных (адуш.) |
| Т. |
прадвы́значаным |
прадвы́значанай прадвы́значанаю |
прадвы́значаным |
прадвы́значанымі |
| М. |
прадвы́значаным |
прадвы́значанай |
прадвы́значаным |
прадвы́значаных |
Кароткая форма: прадвы́значана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прадвызнача́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прадвызнача́ецца |
прадвызнача́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прадвызнача́ўся |
прадвызнача́ліся |
| ж. |
прадвызнача́лася |
| н. |
прадвызнача́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прадвызнача́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прадвызнача́ю |
прадвызнача́ем |
| 2-я ас. |
прадвызнача́еш |
прадвызнача́еце |
| 3-я ас. |
прадвызнача́е |
прадвызнача́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прадвызнача́ў |
прадвызнача́лі |
| ж. |
прадвызнача́ла |
| н. |
прадвызнача́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прадвызнача́й |
прадвызнача́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прадвызнача́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадвы́значыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прадвы́значыцца |
прадвы́значацца |
| Прошлы час |
| м. |
прадвы́значыўся |
прадвы́значыліся |
| ж. |
прадвы́значылася |
| н. |
прадвы́значылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прадвы́значыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прадвы́значу |
прадвы́значым |
| 2-я ас. |
прадвы́значыш |
прадвы́значыце |
| 3-я ас. |
прадвы́значыць |
прадвы́значаць |
| Прошлы час |
| м. |
прадвы́значыў |
прадвы́значылі |
| ж. |
прадвы́значыла |
| н. |
прадвы́значыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прадвы́значыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадвызначэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прадвызначэ́нне |
прадвызначэ́нні |
| Р. |
прадвызначэ́ння |
прадвызначэ́нняў |
| Д. |
прадвызначэ́нню |
прадвызначэ́нням |
| В. |
прадвызначэ́нне |
прадвызначэ́нні |
| Т. |
прадвызначэ́ннем |
прадвызначэ́ннямі |
| М. |
прадвызначэ́нні |
прадвызначэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.