Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прагля́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прагля́дны прагля́дная прагля́днае прагля́дныя
Р. прагля́днага прагля́днай
прагля́днае		 прагля́днага прагля́дных
Д. прагля́днаму прагля́днай прагля́днаму прагля́дным
В. прагля́дны (неадуш.)
прагля́днага (адуш.)		 прагля́дную прагля́днае прагля́дныя (неадуш.)
прагля́дных (адуш.)
Т. прагля́дным прагля́днай
прагля́днаю		 прагля́дным прагля́днымі
М. прагля́дным прагля́днай прагля́дным прагля́дных

Крыніцы: piskunou2012.

прагля́дчык

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прагля́дчык прагля́дчыкі
Р. прагля́дчыка прагля́дчыкаў
Д. прагля́дчыку прагля́дчыкам
В. прагля́дчыка прагля́дчыкаў
Т. прагля́дчыкам прагля́дчыкамі
М. прагля́дчыку прагля́дчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прагля́дчык

‘праграма’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прагля́дчык прагля́дчыкі
Р. прагля́дчыка прагля́дчыкаў
Д. прагля́дчыку прагля́дчыкам
В. прагля́дчык прагля́дчыкі
Т. прагля́дчыкам прагля́дчыкамі
М. прагля́дчыку прагля́дчыках

Крыніцы: piskunou2012.

прагля́нуць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагля́ну прагля́нем
2-я ас. прагля́неш прагля́неце
3-я ас. прагля́не прагля́нуць
Прошлы час
м. прагля́нуў прагля́нулі
ж. прагля́нула
н. прагля́нула
Дзеепрыслоўе
прош. час прагля́нуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прагматыза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прагматыза́цыя
Р. прагматыза́цыі
Д. прагматыза́цыі
В. прагматыза́цыю
Т. прагматыза́цыяй
прагматыза́цыяю
М. прагматыза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

прагматы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прагматы́зм
Р. прагматы́зму
Д. прагматы́зму
В. прагматы́зм
Т. прагматы́змам
М. прагматы́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прагма́тык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прагма́тык прагма́тыкі
Р. прагма́тыка прагма́тыкаў
Д. прагма́тыку прагма́тыкам
В. прагма́тыка прагма́тыкаў
Т. прагма́тыкам прагма́тыкамі
М. прагма́тыку прагма́тыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прагма́тыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прагма́тыка
Р. прагма́тыкі
Д. прагма́тыцы
В. прагма́тыку
Т. прагма́тыкай
прагма́тыкаю
М. прагма́тыцы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

прагматы́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прагматы́ст прагматы́сты
Р. прагматы́ста прагматы́стаў
Д. прагматы́сту прагматы́стам
В. прагматы́ста прагматы́стаў
Т. прагматы́стам прагматы́стамі
М. прагматы́сце прагматы́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прагматы́чна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прагматы́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.