кальма́равы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кальма́равы |
кальма́равая |
кальма́равае |
кальма́равыя |
| Р. |
кальма́равага |
кальма́равай кальма́равае |
кальма́равага |
кальма́равых |
| Д. |
кальма́раваму |
кальма́равай |
кальма́раваму |
кальма́равым |
| В. |
кальма́равы (неадуш.) кальма́равага (адуш.) |
кальма́равую |
кальма́равае |
кальма́равыя (неадуш.) кальма́равых (адуш.) |
| Т. |
кальма́равым |
кальма́равай кальма́раваю |
кальма́равым |
кальма́равымі |
| М. |
кальма́равым |
кальма́равай |
кальма́равым |
кальма́равых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
кальмата́ж
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кальмата́ж |
кальмата́жы |
| Р. |
кальмата́жу |
кальмата́жаў |
| Д. |
кальмата́жу |
кальмата́жам |
| В. |
кальмата́ж |
кальмата́жы |
| Т. |
кальмата́жам |
кальмата́жамі |
| М. |
кальмата́жы |
кальмата́жах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кальмата́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кальмата́цыя |
| Р. |
кальмата́цыі |
| Д. |
кальмата́цыі |
| В. |
кальмата́цыю |
| Т. |
кальмата́цыяй кальмата́цыяю |
| М. |
кальмата́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
Кальні́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кальні́к |
| Р. |
Кальніка́ |
| Д. |
Кальніку́ |
| В. |
Кальні́к |
| Т. |
Кальніко́м |
| М. |
Кальніку́ |
Кальнікі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кальнікі́ |
| Р. |
Кальніко́ў |
| Д. |
Кальніка́м |
| В. |
Кальнікі́ |
| Т. |
Кальніка́мі |
| М. |
Кальніка́х |
кальну́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кальну́ |
кальнё́м |
| 2-я ас. |
кальне́ш |
кальняце́ |
| 3-я ас. |
кальне́ |
кальну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
кальну́ў |
кальну́лі |
| ж. |
кальну́ла |
| н. |
кальну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кальні́ |
кальні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кальну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кальпаскапі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кальпаскапі́я |
| Р. |
кальпаскапі́і |
| Д. |
кальпаскапі́і |
| В. |
кальпаскапі́ю |
| Т. |
кальпаскапі́яй кальпаскапі́яю |
| М. |
кальпаскапі́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
кальпаско́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кальпаско́п |
кальпаско́пы |
| Р. |
кальпаско́па |
кальпаско́паў |
| Д. |
кальпаско́пу |
кальпаско́пам |
| В. |
кальпаско́п |
кальпаско́пы |
| Т. |
кальпаско́пам |
кальпаско́памі |
| М. |
кальпаско́пе |
кальпаско́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кальпі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кальпі́т |
кальпі́ты |
| Р. |
кальпі́ту |
кальпі́таў |
| Д. |
кальпі́ту |
кальпі́там |
| В. |
кальпі́т |
кальпі́ты |
| Т. |
кальпі́там |
кальпі́тамі |
| М. |
кальпі́це |
кальпі́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.