Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя
аеёіоуыэюя

славалю́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. славалю́бнасць
Р. славалю́бнасці
Д. славалю́бнасці
В. славалю́бнасць
Т. славалю́бнасцю
М. славалю́бнасці

Крыніцы: piskunou2012.

славалю́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. славалю́бны славалю́бная славалю́бнае славалю́бныя
Р. славалю́бнага славалю́бнай
славалю́бнае		 славалю́бнага славалю́бных
Д. славалю́бнаму славалю́бнай славалю́бнаму славалю́бным
В. славалю́бны (неадуш.)
славалю́бнага (адуш.)		 славалю́бную славалю́бнае славалю́бныя (неадуш.)
славалю́бных (адуш.)
Т. славалю́бным славалю́бнай
славалю́бнаю		 славалю́бным славалю́бнымі
М. славалю́бным славалю́бнай славалю́бным славалю́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

славалю́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. славалю́бства
Р. славалю́бства
Д. славалю́бству
В. славалю́бства
Т. славалю́бствам
М. славалю́бстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Славамі́р

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Славамі́р Славамі́ры
Р. Славамі́ра Славамі́раў
Д. Славамі́ру Славамі́рам
В. Славамі́ра Славамі́раў
Т. Славамі́рам Славамі́рамі
М. Славамі́ру Славамі́рах

Сла́вань

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Сла́вань
Р. Сла́вані
Д. Сла́вані
В. Сла́вань
Т. Сла́ванню
М. Сла́вані

славасло́віць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. славасло́ўлю славасло́вім
2-я ас. славасло́віш славасло́віце
3-я ас. славасло́віць славасло́вяць
Прошлы час
м. славасло́віў славасло́вілі
ж. славасло́віла
н. славасло́віла
Загадны лад
2-я ас. славасло́ў славасло́ўце
Дзеепрыслоўе
цяп. час славасло́вячы

Крыніцы: piskunou2012.

славасло́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. славасло́ўе
Р. славасло́ўя
Д. славасло́ўю
В. славасло́ўе
Т. славасло́ўем
М. славасло́ўі

Крыніцы: piskunou2012.

слава́ціцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слава́ціцкі слава́ціцкая слава́ціцкае слава́ціцкія
Р. слава́ціцкага слава́ціцкай
слава́ціцкае		 слава́ціцкага слава́ціцкіх
Д. слава́ціцкаму слава́ціцкай слава́ціцкаму слава́ціцкім
В. слава́ціцкі (неадуш.)
слава́ціцкага (адуш.)		 слава́ціцкую слава́ціцкае слава́ціцкія (неадуш.)
слава́ціцкіх (адуш.)
Т. слава́ціцкім слава́ціцкай
слава́ціцкаю		 слава́ціцкім слава́ціцкімі
М. слава́ціцкім слава́ціцкай слава́ціцкім слава́ціцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Слава́цічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Слава́цічы
Р. Слава́ціч
Слава́цічаў
Д. Слава́цічам
В. Слава́цічы
Т. Слава́цічамі
М. Слава́цічах

слава́цка-белару́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слава́цка-белару́скі слава́цка-белару́ская слава́цка-белару́скае слава́цка-белару́скія
Р. слава́цка-белару́скага слава́цка-белару́скай
слава́цка-белару́скае		 слава́цка-белару́скага слава́цка-белару́скіх
Д. слава́цка-белару́скаму слава́цка-белару́скай слава́цка-белару́скаму слава́цка-белару́скім
В. слава́цка-белару́скі (неадуш.)
слава́цка-белару́скага (адуш.)		 слава́цка-белару́скую слава́цка-белару́скае слава́цка-белару́скія (неадуш.)
слава́цка-белару́скіх (адуш.)
Т. слава́цка-белару́скім слава́цка-белару́скай
слава́цка-белару́скаю		 слава́цка-белару́скім слава́цка-белару́скімі
М. слава́цка-белару́скім слава́цка-белару́скай слава́цка-белару́скім слава́цка-белару́скіх

Крыніцы: piskunou2012.