право́дзіць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
право́джу |
право́дзім |
| 2-я ас. |
право́дзіш |
право́дзіце |
| 3-я ас. |
право́дзіць |
право́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
право́дзіў |
право́дзілі |
| ж. |
право́дзіла |
| н. |
право́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
право́дзь |
право́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
право́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
право́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
право́дка |
право́дкі |
| Р. |
право́дкі |
право́дак |
| Д. |
право́дцы |
право́дкам |
| В. |
право́дку |
право́дкі |
| Т. |
право́дкай право́дкаю |
право́дкамі |
| М. |
право́дцы |
право́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
право́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
право́днасць |
| Р. |
право́днасці |
| Д. |
право́днасці |
| В. |
право́днасць |
| Т. |
право́днасцю |
| М. |
право́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
право́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
право́дны |
право́дная |
право́днае |
право́дныя |
| Р. |
право́днага |
право́днай право́днае |
право́днага |
право́дных |
| Д. |
право́днаму |
право́днай |
право́днаму |
право́дным |
| В. |
право́дны (неадуш.) право́днага (адуш.) |
право́дную |
право́днае |
право́дныя (неадуш.) право́дных (адуш.) |
| Т. |
право́дным |
право́днай право́днаю |
право́дным |
право́днымі |
| М. |
право́дным |
право́днай |
право́дным |
право́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
право́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
право́дчык |
право́дчыкі |
| Р. |
право́дчыка |
право́дчыкаў |
| Д. |
право́дчыку |
право́дчыкам |
| В. |
право́дчыка |
право́дчыкаў |
| Т. |
право́дчыкам |
право́дчыкамі |
| М. |
право́дчыку |
право́дчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
право́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
право́з |
| Р. |
право́зу |
| Д. |
право́зу |
| В. |
право́з |
| Т. |
право́зам |
| М. |
право́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правозаздо́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
правозаздо́льнасць |
| Р. |
правозаздо́льнасці |
| Д. |
правозаздо́льнасці |
| В. |
правозаздо́льнасць |
| Т. |
правозаздо́льнасцю |
| М. |
правозаздо́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
право́зіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
право́зіцца |
право́зяцца |
| Прошлы час |
| м. |
право́зіўся |
право́зіліся |
| ж. |
право́зілася |
| н. |
право́зілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
право́зіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
право́жу |
право́зім |
| 2-я ас. |
право́зіш |
право́зіце |
| 3-я ас. |
право́зіць |
право́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
право́зіў |
право́зілі |
| ж. |
право́зіла |
| н. |
право́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
право́зь |
право́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
право́зячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.