пі́хтавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пі́хтавы |
пі́хтавая |
пі́хтавае |
пі́хтавыя |
| Р. |
пі́хтавага |
пі́хтавай пі́хтавае |
пі́хтавага |
пі́хтавых |
| Д. |
пі́хтаваму |
пі́хтавай |
пі́хтаваму |
пі́хтавым |
| В. |
пі́хтавы (неадуш.) пі́хтавага (адуш.) |
пі́хтавую |
пі́хтавае |
пі́хтавыя (неадуш.) пі́хтавых (адуш.) |
| Т. |
пі́хтавым |
пі́хтавай пі́хтаваю |
пі́хтавым |
пі́хтавымі |
| М. |
пі́хтавым |
пі́хтавай |
пі́хтавым |
пі́хтавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пі́хтавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
пі́хтавыя |
| Р. |
пі́хтавых |
| Д. |
пі́хтавым |
| В. |
пі́хтавыя |
| Т. |
пі́хтавымі |
| М. |
пі́хтавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
піхто́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
піхто́ўнік |
| Р. |
піхто́ўніку |
| Д. |
піхто́ўніку |
| В. |
піхто́ўнік |
| Т. |
піхто́ўнікам |
| М. |
піхто́ўніку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пі́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пі́ца |
пі́цы |
| Р. |
пі́цы |
пі́ц |
| Д. |
пі́цы |
пі́цам |
| В. |
пі́цу |
пі́цы |
| Т. |
пі́цай пі́цаю |
пі́цамі |
| М. |
пі́цы |
пі́цах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
піцава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
піцава́нне |
| Р. |
піцава́ння |
| Д. |
піцава́нню |
| В. |
піцава́нне |
| Т. |
піцава́ннем |
| М. |
піцава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
піцава́ць
‘шчыра працаваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
піцу́ю |
піцу́ем |
| 2-я ас. |
піцу́еш |
піцу́еце |
| 3-я ас. |
піцу́е |
піцу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
піцава́ў |
піцава́лі |
| ж. |
піцава́ла |
| н. |
піцава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
піцу́й |
піцу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
піцу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
піце́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
піце́йны |
піце́йная |
піце́йнае |
піце́йныя |
| Р. |
піце́йнага |
піце́йнай піце́йнае |
піце́йнага |
піце́йных |
| Д. |
піце́йнаму |
піце́йнай |
піце́йнаму |
піце́йным |
| В. |
піце́йны (неадуш.) піце́йнага (адуш.) |
піце́йную |
піце́йнае |
піце́йныя (неадуш.) піце́йных (адуш.) |
| Т. |
піце́йным |
піце́йнай піце́йнаю |
піце́йным |
піце́йнымі |
| М. |
піце́йным |
піце́йнай |
піце́йным |
піце́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Пі́цер
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пі́цер |
| Р. |
Пі́цера |
| Д. |
Пі́церу |
| В. |
Пі́цер |
| Т. |
Пі́церам |
| М. |
Пі́церы |
Пі́цераўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пі́цераўка |
| Р. |
Пі́цераўкі |
| Д. |
Пі́цераўцы |
| В. |
Пі́цераўку |
| Т. |
Пі́цераўкай Пі́цераўкаю |
| М. |
Пі́цераўцы |