Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

пе́шшу

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пе́шшу - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пе́шы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пе́шы пе́шая пе́шае пе́шыя
Р. пе́шага пе́шай
пе́шае		 пе́шага пе́шых
Д. пе́шаму пе́шай пе́шаму пе́шым
В. пе́шы (неадуш.)
пе́шага (адуш.)		 пе́шую пе́шае пе́шыя (неадуш.)
пе́шых (адуш.)
Т. пе́шым пе́шай
пе́шаю		 пе́шым пе́шымі
М. пе́шым пе́шай пе́шым пе́шых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пеяраты́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пеяраты́ў пеяраты́вы
Р. пеяраты́ва пеяраты́ваў
Д. пеяраты́ву пеяраты́вам
В. пеяраты́ў пеяраты́вы
Т. пеяраты́вам пеяраты́вамі
М. пеяраты́ве пеяраты́вах

Крыніцы: piskunou2012.

пеяраты́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. пеяраты́ўнасць пеяраты́ўнасці
Р. пеяраты́ўнасці пеяраты́ўнасцяў
пеяраты́ўнасцей
Д. пеяраты́ўнасці пеяраты́ўнасцям
В. пеяраты́ўнасць пеяраты́ўнасці
Т. пеяраты́ўнасцю пеяраты́ўнасцямі
М. пеяраты́ўнасці пеяраты́ўнасцях

Крыніцы: piskunou2012.

пё́кма

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пё́кма - -

Крыніцы: piskunou2012.

пё́равы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пё́равы пё́равая пё́равае пё́равыя
Р. пё́равага пё́равай
пё́равае		 пё́равага пё́равых
Д. пё́раваму пё́равай пё́раваму пё́равым
В. пё́равы (неадуш.)
пё́равага (адуш.)		 пё́равую пё́равае пё́равыя (неадуш.)
пё́равых (адуш.)
Т. пё́равым пё́равай
пё́раваю		 пё́равым пё́равымі
М. пё́равым пё́равай пё́равым пё́равых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

пё́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пё́рка пё́ркі
Р. пё́рка пё́рак
Д. пё́рку пё́ркам
В. пё́рка пё́ркі
Т. пё́ркам пё́ркамі
М. пё́рку пё́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

пё́рыста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пё́рыста пё́рысцей -

пё́рысты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пё́рысты пё́рыстая пё́рыстае пё́рыстыя
Р. пё́рыстага пё́рыстай
пё́рыстае		 пё́рыстага пё́рыстых
Д. пё́рыстаму пё́рыстай пё́рыстаму пё́рыстым
В. пё́рысты
пё́рыстага		 пё́рыстую пё́рыстае пё́рыстыя
Т. пё́рыстым пё́рыстай
пё́рыстаю		 пё́рыстым пё́рыстымі
М. пё́рыстым пё́рыстай пё́рыстым пё́рыстых

пі́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. пі́ пі́
Р. пі́ пі́
Д. пі́ пі́
В. пі́ пі́
Т. пі́ пі́
М. пі́ пі́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.