Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Новавінагра́даў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	Новавінагра́даў
Р.	Новавінагра́дава
Д.	Новавінагра́даву
В.	Новавінагра́даў
Т.	Новавінагра́давам
М.	Новавінагра́даве

новавы́браны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	новавы́браны	новавы́браная	новавы́бранае	новавы́браныя
Р.	новавы́бранага	новавы́бранай новавы́бранае	новавы́бранага	новавы́браных
Д.	новавы́бранаму	новавы́бранай	новавы́бранаму	новавы́браным
В.	новавы́браны (неадуш.) новавы́бранага (адуш.)	новавы́браную	новавы́бранае	новавы́браныя (неадуш.) новавы́браных (адуш.)
Т.	новавы́браным	новавы́бранай новавы́бранаю	новавы́браным	новавы́бранымі
М.	новавы́браным	новавы́бранай	новавы́браным	новавы́браных

Іншыя варыянты: нававы́браны.

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

новавы́дадзены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	новавы́дадзены	новавы́дадзеная	новавы́дадзенае	новавы́дадзеныя
Р.	новавы́дадзенага	новавы́дадзенай новавы́дадзенае	новавы́дадзенага	новавы́дадзеных
Д.	новавы́дадзенаму	новавы́дадзенай	новавы́дадзенаму	новавы́дадзеным
В.	новавы́дадзены (неадуш.) новавы́дадзенага (адуш.)	новавы́дадзеную	новавы́дадзенае	новавы́дадзеныя (неадуш.) новавы́дадзеных (адуш.)
Т.	новавы́дадзеным	новавы́дадзенай новавы́дадзенаю	новавы́дадзеным	новавы́дадзенымі
М.	новавы́дадзеным	новавы́дадзенай	новавы́дадзеным	новавы́дадзеных

Іншыя варыянты: нававы́дадзены.

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

новавы́даны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	новавы́даны	новавы́даная	новавы́данае	новавы́даныя
Р.	новавы́данага	новавы́данай новавы́данае	новавы́данага	новавы́даных
Д.	новавы́данаму	новавы́данай	новавы́данаму	новавы́даным
В.	новавы́даны (неадуш.) новавы́данага (адуш.)	новавы́даную	новавы́данае	новавы́даныя (неадуш.) новавы́даных (адуш.)
Т.	новавы́даным	новавы́данай новавы́данаю	новавы́даным	новавы́данымі
М.	новавы́даным	новавы́данай	новавы́даным	новавы́даных

Крыніцы: piskunou2012.

новавы́найдзены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	новавы́найдзены	новавы́найдзеная	новавы́найдзенае	новавы́найдзеныя
Р.	новавы́найдзенага	новавы́найдзенай новавы́найдзенае	новавы́найдзенага	новавы́найдзеных
Д.	новавы́найдзенаму	новавы́найдзенай	новавы́найдзенаму	новавы́найдзеным
В.	новавы́найдзены (неадуш.) новавы́найдзенага (адуш.)	новавы́найдзеную	новавы́найдзенае	новавы́найдзеныя (неадуш.) новавы́найдзеных (адуш.)
Т.	новавы́найдзеным	новавы́найдзенай новавы́найдзенаю	новавы́найдзеным	новавы́найдзенымі
М.	новавы́найдзеным	новавы́найдзенай	новавы́найдзеным	новавы́найдзеных

Іншыя варыянты: нававы́найдзены.

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

новавы́яўлены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	новавы́яўлены	новавы́яўленая	новавы́яўленае	новавы́яўленыя
Р.	новавы́яўленага	новавы́яўленай новавы́яўленае	новавы́яўленага	новавы́яўленых
Д.	новавы́яўленаму	новавы́яўленай	новавы́яўленаму	новавы́яўленым
В.	новавы́яўлены (неадуш.) новавы́яўленага (адуш.)	новавы́яўленую	новавы́яўленае	новавы́яўленыя (неадуш.) новавы́яўленых (адуш.)
Т.	новавы́яўленым	новавы́яўленай новавы́яўленаю	новавы́яўленым	новавы́яўленымі
М.	новавы́яўленым	новавы́яўленай	новавы́яўленым	новавы́яўленых

Крыніцы: piskunou2012.

Новагарадзе́йскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

	адз.
	м.
Н.	Новагарадзе́йскі
Р.	Новагарадзе́йскага
Д.	Новагарадзе́йскаму
В.	Новагарадзе́йскі
Т.	Новагарадзе́йскім
М.	Новагарадзе́йскім

новагвіне́йскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	новагвіне́йскі	новагвіне́йская	новагвіне́йскае	новагвіне́йскія
Р.	новагвіне́йскага	новагвіне́йскай новагвіне́йскае	новагвіне́йскага	новагвіне́йскіх
Д.	новагвіне́йскаму	новагвіне́йскай	новагвіне́йскаму	новагвіне́йскім
В.	новагвіне́йскі (неадуш.) новагвіне́йскага (адуш.)	новагвіне́йскую	новагвіне́йскае	новагвіне́йскія (неадуш.) новагвіне́йскіх (адуш.)
Т.	новагвіне́йскім	новагвіне́йскай новагвіне́йскаю	новагвіне́йскім	новагвіне́йскімі
М.	новагвіне́йскім	новагвіне́йскай	новагвіне́йскім	новагвіне́йскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

новадалу́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	новадалу́чаны	новадалу́чаная	новадалу́чанае	новадалу́чаныя
Р.	новадалу́чанага	новадалу́чанай новадалу́чанае	новадалу́чанага	новадалу́чаных
Д.	новадалу́чанаму	новадалу́чанай	новадалу́чанаму	новадалу́чаным
В.	новадалу́чаны (неадуш.) новадалу́чанага (адуш.)	новадалу́чаную	новадалу́чанае	новадалу́чаныя (неадуш.) новадалу́чаных (адуш.)
Т.	новадалу́чаным	новадалу́чанай новадалу́чанаю	новадалу́чаным	новадалу́чанымі
М.	новадалу́чаным	новадалу́чанай	новадалу́чаным	новадалу́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

новадаро́жскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	новадаро́жскі	новадаро́жская	новадаро́жскае	новадаро́жскія
Р.	новадаро́жскага	новадаро́жскай новадаро́жскае	новадаро́жскага	новадаро́жскіх
Д.	новадаро́жскаму	новадаро́жскай	новадаро́жскаму	новадаро́жскім
В.	новадаро́жскі (неадуш.) новадаро́жскага (адуш.)	новадаро́жскую	новадаро́жскае	новадаро́жскія (неадуш.) новадаро́жскіх (адуш.)
Т.	новадаро́жскім	новадаро́жскай новадаро́жскаю	новадаро́жскім	новадаро́жскімі
М.	новадаро́жскім	новадаро́жскай	новадаро́жскім	новадаро́жскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)