Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

ні́ўхка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ні́ўхка ні́ўхкі
Р. ні́ўхкі ні́ўхак
Д. ні́ўхцы ні́ўхкам
В. ні́ўхку ні́ўхак
Т. ні́ўхкай
ні́ўхкаю		 ні́ўхкамі
М. ні́ўхцы ні́ўхках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996.

ні́ўхскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ні́ўхскі ні́ўхская ні́ўхскае ні́ўхскія
Р. ні́ўхскага ні́ўхскай
ні́ўхскае		 ні́ўхскага ні́ўхскіх
Д. ні́ўхскаму ні́ўхскай ні́ўхскаму ні́ўхскім
В. ні́ўхскі (неадуш.)
ні́ўхскага (адуш.)		 ні́ўхскую ні́ўхскае ні́ўхскія (неадуш.)
ні́ўхскіх (адуш.)
Т. ні́ўхскім ні́ўхскай
ні́ўхскаю		 ні́ўхскім ні́ўхскімі
М. ні́ўхскім ні́ўхскай ні́ўхскім ні́ўхскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

ніхро́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ніхро́м
Р. ніхро́му
Д. ніхро́му
В. ніхро́м
Т. ніхро́мам
М. ніхро́ме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ніхро́мавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ніхро́мавы ніхро́мавая ніхро́мавае ніхро́мавыя
Р. ніхро́мавага ніхро́мавай
ніхро́мавае		 ніхро́мавага ніхро́мавых
Д. ніхро́маваму ніхро́мавай ніхро́маваму ніхро́мавым
В. ніхро́мавы (неадуш.)
ніхро́мавага (адуш.)		 ніхро́мавую ніхро́мавае ніхро́мавыя (неадуш.)
ніхро́мавых (адуш.)
Т. ніхро́мавым ніхро́мавай
ніхро́маваю		 ніхро́мавым ніхро́мавымі
М. ніхро́мавым ніхро́мавай ніхро́мавым ніхро́мавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ніхто́

займеннік, адмоўны, безасабовы

адз.
-
Н. ніхто́
Р. ніко́га
Д. ніко́му
В. ніко́га
Т. нікі́м
М. нікі́м

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ні́ц

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ні́ц - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ні́ца
Р. Ні́цы
Д. Ні́цы
В. Ні́цу
Т. Ні́цай
Ні́цаю
М. Ні́цы

ніцава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ніцава́нне
Р. ніцава́ння
Д. ніцава́нню
В. ніцава́нне
Т. ніцава́ннем
М. ніцава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ніцава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ніцава́ны ніцава́ная ніцава́нае ніцава́ныя
Р. ніцава́нага ніцава́най
ніцава́нае		 ніцава́нага ніцава́ных
Д. ніцава́наму ніцава́най ніцава́наму ніцава́ным
В. ніцава́ны (неадуш.)
ніцава́нага (адуш.)		 ніцава́ную ніцава́нае ніцава́ныя (неадуш.)
ніцава́ных (адуш.)
Т. ніцава́ным ніцава́най
ніцава́наю		 ніцава́ным ніцава́нымі
М. ніцава́ным ніцава́най ніцава́ным ніцава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

ніцава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ніцава́ны ніцава́ная ніцава́нае ніцава́ныя
Р. ніцава́нага ніцава́най
ніцава́нае		 ніцава́нага ніцава́ных
Д. ніцава́наму ніцава́най ніцава́наму ніцава́ным
В. ніцава́ны (неадуш.)
ніцава́нага (адуш.)		 ніцава́ную ніцава́нае ніцава́ныя (неадуш.)
ніцава́ных (адуш.)
Т. ніцава́ным ніцава́най
ніцава́наю		 ніцава́ным ніцава́нымі
М. ніцава́ным ніцава́най ніцава́ным ніцава́ных

Крыніцы: piskunou2012.