Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя
авлорухыэ

стругавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стругавы́ стругава́я стругаво́е стругавы́я
Р. стругаво́га стругаво́й
стругаво́е		 стругаво́га стругавы́х
Д. стругаво́му стругаво́й стругаво́му стругавы́м
В. стругавы́ (неадуш.)
стругаво́га (адуш.)		 стругаву́ю стругаво́е стругавы́я (неадуш.)
стругавы́х (адуш.)
Т. стругавы́м стругаво́й
стругаво́ю		 стругавы́м стругавы́мі
М. стругавы́м стругаво́й стругавы́м стругавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

Стругала́пы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стругала́пы
Р. Стругала́п
Стругала́паў
Д. Стругала́пам
В. Стругала́пы
Т. Стругала́памі
М. Стругала́пах

струга́ль

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. струга́ль стругалі́
Р. стругаля́ стругалёў
Д. стругалю́ стругаля́м
В. стругаля́ стругалёў
Т. стругалём стругаля́мі
М. стругалю́ стругаля́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

струга́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. струга́льнік струга́льнікі
Р. струга́льніка струга́льнікаў
Д. струга́льніку струга́льнікам
В. струга́льніка струга́льнікаў
Т. струга́льнікам струга́льнікамі
М. струга́льніку струга́льніках

Крыніцы: tsblm1996.

струга́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. струга́льны струга́льная струга́льнае струга́льныя
Р. струга́льнага струга́льнай
струга́льнае		 струга́льнага струга́льных
Д. струга́льнаму струга́льнай струга́льнаму струга́льным
В. струга́льны (неадуш.)
струга́льнага (адуш.)		 струга́льную струга́льнае струга́льныя (неадуш.)
струга́льных (адуш.)
Т. струга́льным струга́льнай
струга́льнаю		 струга́льным струга́льнымі
М. струга́льным струга́льнай струга́льным струга́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

струга́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. струга́льшчык струга́льшчыкі
Р. струга́льшчыка струга́льшчыкаў
Д. струга́льшчыку струга́льшчыкам
В. струга́льшчыка струга́льшчыкаў
Т. струга́льшчыкам струга́льшчыкамі
М. струга́льшчыку струга́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

струга́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. струга́льшчыца струга́льшчыцы
Р. струга́льшчыцы струга́льшчыц
Д. струга́льшчыцы струга́льшчыцам
В. струга́льшчыцу струга́льшчыц
Т. струга́льшчыцай
струга́льшчыцаю		 струга́льшчыцамі
М. струга́льшчыцы струга́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стругані́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. стругані́на
Р. стругані́ны
Д. стругані́не
В. стругані́ну
Т. стругані́най
стругані́наю
М. стругані́не

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

струга́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. струга́нне
Р. струга́ння
Д. струга́нню
В. струга́нне
Т. струга́ннем
М. струга́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стругану́ць

‘аднакратны дзеяслоў да стругаць (стругануць што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. стругану́ струганё́м
2-я ас. стругане́ш струганяце́
3-я ас. стругане́ стругану́ць
Прошлы час
м. стругану́ў стругану́лі
ж. стругану́ла
н. стругану́ла
Загадны лад
2-я ас. стругані́ стругані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час стругану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.