Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

нікуды́шнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. нікуды́шнасць
Р. нікуды́шнасці
Д. нікуды́шнасці
В. нікуды́шнасць
Т. нікуды́шнасцю
М. нікуды́шнасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

нікуды́шні

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нікуды́шні нікуды́шняя нікуды́шняе нікуды́шнія
Р. нікуды́шняга нікуды́шняй
нікуды́шняе		 нікуды́шняга нікуды́шніх
Д. нікуды́шняму нікуды́шняй нікуды́шняму нікуды́шнім
В. нікуды́шні (неадуш.)
нікуды́шняга (адуш.)		 нікуды́шнюю нікуды́шняе нікуды́шнія (неадуш.)
нікуды́шніх (адуш.)
Т. нікуды́шнім нікуды́шняй
нікуды́шняю		 нікуды́шнім нікуды́шнімі
М. нікуды́шнім нікуды́шняй нікуды́шнім нікуды́шніх

Крыніцы: piskunou2012.

нікуды́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. нікуды́шнік нікуды́шнікі
Р. нікуды́шніка нікуды́шнікаў
Д. нікуды́шніку нікуды́шнікам
В. нікуды́шніка нікуды́шнікаў
Т. нікуды́шнікам нікуды́шнікамі
М. нікуды́шніку нікуды́шніках

Крыніцы: piskunou2012.

нікуды́шніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. нікуды́шніца нікуды́шніцы
Р. нікуды́шніцы нікуды́шніц
Д. нікуды́шніцы нікуды́шніцам
В. нікуды́шніцу нікуды́шніц
Т. нікуды́шніцай
нікуды́шніцаю		 нікуды́шніцамі
М. нікуды́шніцы нікуды́шніцах

Крыніцы: piskunou2012.

нікуды́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нікуды́шны нікуды́шная нікуды́шнае нікуды́шныя
Р. нікуды́шнага нікуды́шнай
нікуды́шнае		 нікуды́шнага нікуды́шных
Д. нікуды́шнаму нікуды́шнай нікуды́шнаму нікуды́шным
В. нікуды́шны (неадуш.)
нікуды́шнага (адуш.)		 нікуды́шную нікуды́шнае нікуды́шныя (неадуш.)
нікуды́шных (адуш.)
Т. нікуды́шным нікуды́шнай
нікуды́шнаю		 нікуды́шным нікуды́шнымі
М. нікуды́шным нікуды́шнай нікуды́шным нікуды́шных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нікчы́мна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
нікчы́мна - -

Крыніцы: piskunou2012.

нікчы́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. нікчы́мнасць нікчы́мнасці
Р. нікчы́мнасці нікчы́мнасцяў
нікчы́мнасцей
Д. нікчы́мнасці нікчы́мнасцям
В. нікчы́мнасць нікчы́мнасці
Т. нікчы́мнасцю нікчы́мнасцямі
М. нікчы́мнасці нікчы́мнасцях

Крыніцы: piskunou2012.

нікчы́мны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нікчы́мны нікчы́мная нікчы́мнае нікчы́мныя
Р. нікчы́мнага нікчы́мнай
нікчы́мнае		 нікчы́мнага нікчы́мных
Д. нікчы́мнаму нікчы́мнай нікчы́мнаму нікчы́мным
В. нікчы́мны (неадуш.)
нікчы́мнага (адуш.)		 нікчы́мную нікчы́мнае нікчы́мныя (неадуш.)
нікчы́мных (адуш.)
Т. нікчы́мным нікчы́мнай
нікчы́мнаю		 нікчы́мным нікчы́мнымі
М. нікчы́мным нікчы́мнай нікчы́мным нікчы́мных

Крыніцы: piskunou2012.

нікчэ́міць

‘рабіць каго-небудзь, што-небудзь нікчэмным’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. нікчэ́млю нікчэ́мім
2-я ас. нікчэ́міш нікчэ́міце
3-я ас. нікчэ́міць нікчэ́мяць
Прошлы час
м. нікчэ́міў нікчэ́мілі
ж. нікчэ́міла
н. нікчэ́міла
Загадны лад
2-я ас. нікчэ́м нікчэ́мце
Дзеепрыслоўе
цяп. час нікчэ́мячы

Крыніцы: piskunou2012.

нікчэ́мна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
нікчэ́мна нікчэ́мней -

Крыніцы: piskunou2012.