суддзя́-фікса́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суддзя́-фікса́тар |
су́ддзі-фікса́тары |
| Р. |
суддзі́-фікса́тара |
су́ддзяў-фікса́тараў |
| Д. |
суддзі́-фікса́тару |
су́ддзям-фікса́тарам |
| В. |
суддзю́-фікса́тара |
су́ддзяў-фікса́тараў |
| Т. |
суддзёй-фікса́тарам суддзёю-фікса́тарам |
су́ддзямі-фікса́тарамі |
| М. |
суддзі́-фікса́тару |
су́ддзях-фікса́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
су́джана
прыслоўе, утворана ад дзеяслова
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| су́джана |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
су́джаная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
су́джаная |
су́джаныя |
| Р. |
су́джанай |
су́джаных |
| Д. |
су́джанай |
су́джаным |
| В. |
су́джаную |
су́джаных |
| Т. |
су́джанай су́джанаю |
су́джанымі |
| М. |
су́джанай |
су́джаных |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
су́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
су́джаны |
су́джаная |
су́джанае |
су́джаныя |
| Р. |
су́джанага |
су́джанай су́джанае |
су́джанага |
су́джаных |
| Д. |
су́джанаму |
су́джанай |
су́джанаму |
су́джаным |
| В. |
су́джаны (неадуш.) су́джанага (адуш.) |
су́джаную |
су́джанае |
су́джаныя (неадуш.) су́джаных (адуш.) |
| Т. |
су́джаным |
су́джанай су́джанаю |
су́джаным |
су́джанымі |
| М. |
су́джаным |
су́джанай |
су́джаным |
су́джаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
су́джаны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
су́джаны |
су́джаныя |
| Р. |
су́джанага |
су́джаных |
| Д. |
су́джанаму |
су́джаным |
| В. |
су́джанага |
су́джаных |
| Т. |
су́джаным |
су́джанымі |
| М. |
су́джаным |
су́джаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
су́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
су́джаны |
су́джаная |
су́джанае |
су́джаныя |
| Р. |
су́джанага |
су́джанай су́джанае |
су́джанага |
су́джаных |
| Д. |
су́джанаму |
су́джанай |
су́джанаму |
су́джаным |
| В. |
су́джаны (неадуш.) су́джанага (адуш.) |
су́джаную |
су́джанае |
су́джаныя (неадуш.) су́джаных (адуш.) |
| Т. |
су́джаным |
су́джанай су́джанаю |
су́джаным |
су́джанымі |
| М. |
су́джаным |
су́джанай |
су́джаным |
су́джаных |
Кароткая форма: су́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
суджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суджэ́нне |
суджэ́нні |
| Р. |
суджэ́ння |
суджэ́нняў |
| Д. |
суджэ́нню |
суджэ́нням |
| В. |
суджэ́нне |
суджэ́нні |
| Т. |
суджэ́ннем |
суджэ́ннямі |
| М. |
суджэ́нні |
суджэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
судзе́бнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
судзе́бнік |
судзе́бнікі |
| Р. |
судзе́бніка |
судзе́бнікаў |
| Д. |
судзе́бніку |
судзе́бнікам |
| В. |
судзе́бнік |
судзе́бнікі |
| Т. |
судзе́бнікам |
судзе́бнікамі |
| М. |
судзе́бніку |
судзе́бніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Су́дзевічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Су́дзевічы |
| Р. |
Су́дзевіч Су́дзевічаў |
| Д. |
Су́дзевічам |
| В. |
Су́дзевічы |
| Т. |
Су́дзевічамі |
| М. |
Су́дзевічах |
судзе́ец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
судзе́ец |
судзе́йцы |
| Р. |
судзе́йца |
судзе́йцаў |
| Д. |
судзе́йцу |
судзе́йцам |
| В. |
судзе́йца |
судзе́йцаў |
| Т. |
судзе́йцам |
судзе́йцамі |
| М. |
судзе́йцу |
судзе́йцах |
Крыніцы:
krapivabr2012.