граданача́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
граданача́льніцтва |
граданача́льніцтвы |
| Р. |
граданача́льніцтва |
граданача́льніцтваў |
| Д. |
граданача́льніцтву |
граданача́льніцтвам |
| В. |
граданача́льніцтва |
граданача́льніцтвы |
| Т. |
граданача́льніцтвам |
граданача́льніцтвамі |
| М. |
граданача́льніцтве |
граданача́льніцтвах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
граданача́льства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
граданача́льства |
| Р. |
граданача́льства |
| Д. |
граданача́льству |
| В. |
граданача́льства |
| Т. |
граданача́льствам |
| М. |
граданача́льстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
градано́снасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
градано́снасць |
| Р. |
градано́снасці |
| Д. |
градано́снасці |
| В. |
градано́снасць |
| Т. |
градано́снасцю |
| М. |
градано́снасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
градано́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
градано́сны |
градано́сная |
градано́снае |
градано́сныя |
| Р. |
градано́снага |
градано́снай
градано́снае |
градано́снага |
градано́сных |
| Д. |
градано́снаму |
градано́снай |
градано́снаму |
градано́сным |
| В. |
градано́сны (неадуш.) |
градано́сную |
градано́снае |
градано́сныя (неадуш.)
градано́сных (адуш.) |
| Т. |
градано́сным |
градано́снай
градано́снаю |
градано́сным |
градано́снымі |
| М. |
градано́сным |
градано́снай |
градано́сным |
градано́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
градаправі́цель
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
градаправі́цель |
градаправі́целі |
| Р. |
градаправі́целя |
градаправі́целяў |
| Д. |
градаправі́целю |
градаправі́целям |
| В. |
градаправі́целя |
градаправі́целяў |
| Т. |
градаправі́целем |
градаправі́целямі |
| М. |
градаправі́целю |
градаправі́целях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
градаўтвара́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
градаўтвара́льны |
градаўтвара́льная |
градаўтвара́льнае |
градаўтвара́льныя |
| Р. |
градаўтвара́льнага |
градаўтвара́льнай
градаўтвара́льнае |
градаўтвара́льнага |
градаўтвара́льных |
| Д. |
градаўтвара́льнаму |
градаўтвара́льнай |
градаўтвара́льнаму |
градаўтвара́льным |
| В. |
градаўтвара́льны (неадуш.) |
градаўтвара́льную |
градаўтвара́льнае |
градаўтвара́льныя (неадуш.) |
| Т. |
градаўтвара́льным |
градаўтвара́льнай
градаўтвара́льнаю |
градаўтвара́льным |
градаўтвара́льнымі |
| М. |
градаўтвара́льным |
градаўтвара́льнай |
градаўтвара́льным |
градаўтвара́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012.
Гра́даўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Гра́даўшчына |
| Р. |
Гра́даўшчыны |
| Д. |
Гра́даўшчыне |
| В. |
Гра́даўшчыну |
| Т. |
Гра́даўшчынай
Гра́даўшчынаю |
| М. |
Гра́даўшчыне |
Градаўшчы́на
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Градаўшчы́на |
| Р. |
Градаўшчы́ны |
| Д. |
Градаўшчы́не |
| В. |
Градаўшчы́ну |
| Т. |
Градаўшчы́най
Градаўшчы́наю |
| М. |
Градаўшчы́не |
градацы́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
градацы́йнасць |
| Р. |
градацы́йнасці |
| Д. |
градацы́йнасці |
| В. |
градацы́йнасць |
| Т. |
градацы́йнасцю |
| М. |
градацы́йнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.