Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

педалява́ць

‘націскаць на педаль; вылучаць, падкрэсліваць што-небудзь (педаляваць бесчалавечнасць)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. педалю́ю педалю́ем
2-я ас. педалю́еш педалю́еце
3-я ас. педалю́е педалю́юць
Прошлы час
м. педалява́ў педалява́лі
ж. педалява́ла
н. педалява́ла
Загадны лад
2-я ас. педалю́й педалю́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час педалю́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

педамарфо́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. педамарфо́з педамарфо́зы
Р. педамарфо́зу педамарфо́заў
Д. педамарфо́зу педамарфо́зам
В. педамарфо́з педамарфо́зы
Т. педамарфо́зам педамарфо́замі
М. педамарфо́зе педамарфо́зах

Крыніцы: piskunou2012.

педаметры́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. педаметры́чны педаметры́чная педаметры́чнае педаметры́чныя
Р. педаметры́чнага педаметры́чнай
педаметры́чнае
педаметры́чнага педаметры́чных
Д. педаметры́чнаму педаметры́чнай педаметры́чнаму педаметры́чным
В. педаметры́чны (неадуш.)
педаметры́чнага (адуш.)
педаметры́чную педаметры́чнае педаметры́чныя (неадуш.)
педаметры́чных (адуш.)
Т. педаметры́чным педаметры́чнай
педаметры́чнаю
педаметры́чным педаметры́чнымі
М. педаметры́чным педаметры́чнай педаметры́чным педаметры́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

педано́м

‘службовая асоба ў Спарце’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. педано́м педано́мы
Р. педано́ма педано́маў
Д. педано́му педано́мам
В. педано́ма педано́маў
Т. педано́мам педано́мамі
М. педано́ме педано́мах

Крыніцы: piskunou2012.

педа́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. педа́нт педа́нты
Р. педа́нта педа́нтаў
Д. педа́нту педа́нтам
В. педа́нта педа́нтаў
Т. педа́нтам педа́нтамі
М. педа́нце педа́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

педа́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. педа́нтка педа́нткі
Р. педа́нткі педа́нтак
Д. педа́нтцы педа́нткам
В. педа́нтку педа́нтак
Т. педа́нткай
педа́нткаю
педа́нткамі
М. педа́нтцы педа́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

педа́нтнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. педа́нтнасць
Р. педа́нтнасці
Д. педа́нтнасці
В. педа́нтнасць
Т. педа́нтнасцю
М. педа́нтнасці

Крыніцы: piskunou2012.

педанты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. педанты́зм
Р. педанты́зму
Д. педанты́зму
В. педанты́зм
Т. педанты́змам
М. педанты́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

педанты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
педанты́чна педанты́чней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

педанты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. педанты́чнасць
Р. педанты́чнасці
Д. педанты́чнасці
В. педанты́чнасць
Т. педанты́чнасцю
М. педанты́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.