субкульту́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
субкульту́ра |
| Р. |
субкульту́ры |
| Д. |
субкульту́ры |
| В. |
субкульту́ру |
| Т. |
субкульту́рай субкульту́раю |
| М. |
субкульту́ры |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
субкульту́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| субкульту́рна |
- |
- |
сублімава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сублімава́нне |
| Р. |
сублімава́ння |
| Д. |
сублімава́нню |
| В. |
сублімава́нне |
| Т. |
сублімава́ннем |
| М. |
сублімава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
сублімава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сублімава́ны |
сублімава́ная |
сублімава́нае |
сублімава́ныя |
| Р. |
сублімава́нага |
сублімава́най сублімава́нае |
сублімава́нага |
сублімава́ных |
| Д. |
сублімава́наму |
сублімава́най |
сублімава́наму |
сублімава́ным |
| В. |
сублімава́ны (неадуш.) сублімава́нага (адуш.) |
сублімава́ную |
сублімава́нае |
сублімава́ныя (неадуш.) сублімава́ных (адуш.) |
| Т. |
сублімава́ным |
сублімава́най сублімава́наю |
сублімава́ным |
сублімава́нымі |
| М. |
сублімава́ным |
сублімава́най |
сублімава́ным |
сублімава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сублімава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сублімава́ны |
сублімава́ная |
сублімава́нае |
сублімава́ныя |
| Р. |
сублімава́нага |
сублімава́най сублімава́нае |
сублімава́нага |
сублімава́ных |
| Д. |
сублімава́наму |
сублімава́най |
сублімава́наму |
сублімава́ным |
| В. |
сублімава́ны (неадуш.) сублімава́нага (адуш.) |
сублімава́ную |
сублімава́нае |
сублімава́ныя (неадуш.) сублімава́ных (адуш.) |
| Т. |
сублімава́ным |
сублімава́най сублімава́наю |
сублімава́ным |
сублімава́нымі |
| М. |
сублімава́ным |
сублімава́най |
сублімава́ным |
сублімава́ных |
Кароткая форма: сублімава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сублімава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сублімава́ны |
сублімава́ная |
сублімава́нае |
сублімава́ныя |
| Р. |
сублімава́нага |
сублімава́най сублімава́нае |
сублімава́нага |
сублімава́ных |
| Д. |
сублімава́наму |
сублімава́най |
сублімава́наму |
сублімава́ным |
| В. |
сублімава́ны (неадуш.) сублімава́нага (адуш.) |
сублімава́ную |
сублімава́нае |
сублімава́ныя (неадуш.) сублімава́ных (адуш.) |
| Т. |
сублімава́ным |
сублімава́най сублімава́наю |
сублімава́ным |
сублімава́нымі |
| М. |
сублімава́ным |
сублімава́най |
сублімава́ным |
сублімава́ных |
Кароткая форма: сублімава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сублімава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
субліму́ецца |
субліму́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
сублімава́ўся |
сублімава́ліся |
| ж. |
сублімава́лася |
| н. |
сублімава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сублімава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
субліму́ю |
субліму́ем |
| 2-я ас. |
субліму́еш |
субліму́еце |
| 3-я ас. |
субліму́е |
субліму́юць |
| Прошлы час |
| м. |
сублімава́ў |
сублімава́лі |
| ж. |
сублімава́ла |
| н. |
сублімава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
субліму́й |
субліму́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
субліму́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.