субантаркты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
субантаркты́чны |
субантаркты́чная |
субантаркты́чнае |
субантаркты́чныя |
| Р. |
субантаркты́чнага |
субантаркты́чнай субантаркты́чнае |
субантаркты́чнага |
субантаркты́чных |
| Д. |
субантаркты́чнаму |
субантаркты́чнай |
субантаркты́чнаму |
субантаркты́чным |
| В. |
субантаркты́чны (неадуш.) субантаркты́чнага (адуш.) |
субантаркты́чную |
субантаркты́чнае |
субантаркты́чныя (неадуш.) субантаркты́чных (адуш.) |
| Т. |
субантаркты́чным |
субантаркты́чнай субантаркты́чнаю |
субантаркты́чным |
субантаркты́чнымі |
| М. |
субантаркты́чным |
субантаркты́чнай |
субантаркты́чным |
субантаркты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
су́бар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
су́бар |
| Р. |
су́бару |
| Д. |
су́бару |
| В. |
су́бар |
| Т. |
су́барам |
| М. |
су́бары |
Крыніцы:
piskunou2012.
субаранда́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
субаранда́тар |
субаранда́тары |
| Р. |
субаранда́тара |
субаранда́тараў |
| Д. |
субаранда́тару |
субаранда́тарам |
| В. |
субаранда́тара |
субаранда́тараў |
| Т. |
субаранда́тарам |
субаранда́тарамі |
| М. |
субаранда́тару |
субаранда́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
субарбіта́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| субарбіта́льна |
- |
- |
субарбіта́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
субарбіта́льны |
субарбіта́льная |
субарбіта́льнае |
субарбіта́льныя |
| Р. |
субарбіта́льнага |
субарбіта́льнай субарбіта́льнае |
субарбіта́льнага |
субарбіта́льных |
| Д. |
субарбіта́льнаму |
субарбіта́льнай |
субарбіта́льнаму |
субарбіта́льным |
| В. |
субарбіта́льны (неадуш.) субарбіта́льнага (адуш.) |
субарбіта́льную |
субарбіта́льнае |
субарбіта́льныя (неадуш.) субарбіта́льных (адуш.) |
| Т. |
субарбіта́льным |
субарбіта́льнай субарбіта́льнаю |
субарбіта́льным |
субарбіта́льнымі |
| М. |
субарбіта́льным |
субарбіта́льнай |
субарбіта́льным |
субарбіта́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
субардынацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
субардынацы́йны |
субардынацы́йная |
субардынацы́йнае |
субардынацы́йныя |
| Р. |
субардынацы́йнага |
субардынацы́йнай субардынацы́йнае |
субардынацы́йнага |
субардынацы́йных |
| Д. |
субардынацы́йнаму |
субардынацы́йнай |
субардынацы́йнаму |
субардынацы́йным |
| В. |
субардынацы́йны (неадуш.) субардынацы́йнага (адуш.) |
субардынацы́йную |
субардынацы́йнае |
субардынацы́йныя (неадуш.) субардынацы́йных (адуш.) |
| Т. |
субардынацы́йным |
субардынацы́йнай субардынацы́йнаю |
субардынацы́йным |
субардынацы́йнымі |
| М. |
субардынацы́йным |
субардынацы́йнай |
субардынацы́йным |
субардынацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
субардына́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
субардына́цыя |
| Р. |
субардына́цыі |
| Д. |
субардына́цыі |
| В. |
субардына́цыю |
| Т. |
субардына́цыяй субардына́цыяю |
| М. |
субардына́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Суба́рктыка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Суба́рктыка |
| Р. |
Суба́рктыкі |
| Д. |
Суба́рктыцы |
| В. |
Суба́рктыку |
| Т. |
Суба́рктыкай Суба́рктыкаю |
| М. |
Суба́рктыцы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.