Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пасо́біць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пасо́блю пасо́бім
2-я ас. пасо́біш пасо́біце
3-я ас. пасо́біць пасо́бяць
Прошлы час
м. пасо́біў пасо́білі
ж. пасо́біла
н. пасо́біла
Загадны лад
2-я ас. пасо́б пасо́бце
Дзеепрыслоўе
прош. час пасо́біўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пасо́бнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пасо́бнік пасо́бнікі
Р. пасо́бніка пасо́бнікаў
Д. пасо́бніку пасо́бнікам
В. пасо́бніка пасо́бнікаў
Т. пасо́бнікам пасо́бнікамі
М. пасо́бніку пасо́бніках

Крыніцы: piskunou2012.

пасо́бніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пасо́бніца пасо́бніцы
Р. пасо́бніцы пасо́бніц
Д. пасо́бніцы пасо́бніцам
В. пасо́бніцу пасо́бніц
Т. пасо́бніцай
пасо́бніцаю
пасо́бніцамі
М. пасо́бніцы пасо́бніцах

Крыніцы: piskunou2012.

пасо́бніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пасо́бніцтва
Р. пасо́бніцтва
Д. пасо́бніцтву
В. пасо́бніцтва
Т. пасо́бніцтвам
М. пасо́бніцтве

Крыніцы: piskunou2012.

пасо́бстваваць

‘пасабляць, дапамагаць каму-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пасо́бствую пасо́бствуем
2-я ас. пасо́бствуеш пасо́бствуеце
3-я ас. пасо́бствуе пасо́бствуюць
Прошлы час
м. пасо́бстваваў пасо́бствавалі
ж. пасо́бствавала
н. пасо́бствавала
Загадны лад
2-я ас. пасо́бствуй пасо́бствуйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пасо́бствуючы

Крыніцы: piskunou2012.

пасо́ваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пасо́ваю пасо́ваем
2-я ас. пасо́ваеш пасо́ваеце
3-я ас. пасо́вае пасо́ваюць
Прошлы час
м. пасо́ваў пасо́валі
ж. пасо́вала
н. пасо́вала
Загадны лад
2-я ас. пасо́вай пасо́вайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пасо́ваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Пасо́жжа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пасо́жжа
Р. Пасо́жжа
Д. Пасо́жжу
В. Пасо́жжа
Т. Пасо́жжам
М. Пасо́жжы

Крыніцы: piskunou2012.

пасо́л

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пасо́л паслы́
Р. пасла́ пасло́ў
Д. паслу́ пасла́м
В. пасла́ пасло́ў
Т. пасло́м пасла́мі
М. пасле́ пасла́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пасо́л

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пасо́л
Р. пасо́лу
Д. пасо́лу
В. пасо́л
Т. пасо́лам
М. пасо́ле

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пасо́лены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пасо́лены пасо́леная пасо́ленае пасо́леныя
Р. пасо́ленага пасо́ленай
пасо́ленае
пасо́ленага пасо́леных
Д. пасо́ленаму пасо́ленай пасо́ленаму пасо́леным
В. пасо́лены (неадуш.)
пасо́ленага (адуш.)
пасо́леную пасо́ленае пасо́леныя (неадуш.)
пасо́леных (адуш.)
Т. пасо́леным пасо́ленай
пасо́ленаю
пасо́леным пасо́ленымі
М. пасо́леным пасо́ленай пасо́леным пасо́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.