павеліча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
павеліча́льны |
павеліча́льная |
павеліча́льнае |
павеліча́льныя |
| Р. |
павеліча́льнага |
павеліча́льнай павеліча́льнае |
павеліча́льнага |
павеліча́льных |
| Д. |
павеліча́льнаму |
павеліча́льнай |
павеліча́льнаму |
павеліча́льным |
| В. |
павеліча́льны (неадуш.) павеліча́льнага (адуш.) |
павеліча́льную |
павеліча́льнае |
павеліча́льныя (неадуш.) павеліча́льных (адуш.) |
| Т. |
павеліча́льным |
павеліча́льнай павеліча́льнаю |
павеліча́льным |
павеліча́льнымі |
| М. |
павеліча́льным |
павеліча́льнай |
павеліча́льным |
павеліча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
павеліча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
павеліча́ецца |
павеліча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
павеліча́ўся |
павеліча́ліся |
| ж. |
павеліча́лася |
| н. |
павеліча́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
павеліча́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
павеліча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павеліча́ю |
павеліча́ем |
| 2-я ас. |
павеліча́еш |
павеліча́еце |
| 3-я ас. |
павеліча́е |
павеліча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
павеліча́ў |
павеліча́лі |
| ж. |
павеліча́ла |
| н. |
павеліча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
павеліча́й |
павеліча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
павеліча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
павелічэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
павелічэ́нне |
павелічэ́нні |
| Р. |
павелічэ́ння |
павелічэ́нняў |
| Д. |
павелічэ́нню |
павелічэ́нням |
| В. |
павелічэ́нне |
павелічэ́нні |
| Т. |
павелічэ́ннем |
павелічэ́ннямі |
| М. |
павелічэ́нні |
павелічэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паве́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паве́р |
| Р. |
паве́ру |
| Д. |
паве́ру |
| В. |
паве́р |
| Т. |
паве́рам |
| М. |
паве́ры |
Крыніцы:
piskunou2012.
паверадзі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павераджу́ся |
павярэ́дзімся |
| 2-я ас. |
павярэ́дзішся |
павярэ́дзіцеся |
| 3-я ас. |
павярэ́дзіцца |
павярэ́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
паверадзі́ўся |
паверадзі́ліся |
| ж. |
паверадзі́лася |
| н. |
паверадзі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паверадзі́ся |
паверадзі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паверадзі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
паверадзі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павераджу́ |
павярэ́дзім |
| 2-я ас. |
павярэ́дзіш |
павярэ́дзіце |
| 3-я ас. |
павярэ́дзіць |
павярэ́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
паверадзі́ў |
паверадзі́лі |
| ж. |
паверадзі́ла |
| н. |
паверадзі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паверадзі́ |
паверадзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паверадзі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
паве́раны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
паве́раны |
паве́раныя |
| Р. |
паве́ранага |
паве́раных |
| Д. |
паве́ранаму |
паве́раным |
| В. |
паве́ранага |
паве́раных |
| Т. |
паве́раным |
паве́ранымі |
| М. |
паве́раным |
паве́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паве́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паве́раны |
паве́раная |
паве́ранае |
паве́раныя |
| Р. |
паве́ранага |
паве́ранай паве́ранае |
паве́ранага |
паве́раных |
| Д. |
паве́ранаму |
паве́ранай |
паве́ранаму |
паве́раным |
| В. |
паве́раны (неадуш.) паве́ранага (адуш.) |
паве́раную |
паве́ранае |
паве́раныя (неадуш.) паве́раных (адуш.) |
| Т. |
паве́раным |
паве́ранай паве́ранаю |
паве́раным |
паве́ранымі |
| М. |
паве́раным |
паве́ранай |
паве́раным |
паве́раных |
Кароткая форма: паве́рана.
Крыніцы:
piskunou2012.