Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па́рмскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	па́рмскі	па́рмская	па́рмскае	па́рмскія
Р.	па́рмскага	па́рмскай па́рмскае	па́рмскага	па́рмскіх
Д.	па́рмскаму	па́рмскай	па́рмскаму	па́рмскім
В.	па́рмскі (неадуш.) па́рмскага (адуш.)	па́рмскую	па́рмскае	па́рмскія (неадуш.) па́рмскіх (адуш.)
Т.	па́рмскім	па́рмскай па́рмскаю	па́рмскім	па́рмскімі
М.	па́рмскім	па́рмскай	па́рмскім	па́рмскіх

Крыніцы: piskunou2012.

па́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
па́рна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

парнава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	парнава́ты	парнава́тая	парнава́тае	парнава́тыя
Р.	парнава́тага	парнава́тай парнава́тае	парнава́тага	парнава́тых
Д.	парнава́таму	парнава́тай	парнава́таму	парнава́тым
В.	парнава́ты (неадуш.) парнава́тага (адуш.)	парнава́тую	парнава́тае	парнава́тыя (неадуш.) парнава́тых (адуш.)
Т.	парнава́тым	парнава́тай парнава́таю	парнава́тым	парнава́тымі
М.	парнава́тым	парнава́тай	парнава́тым	парнава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

парнаграфі́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
парнаграфі́чна	-	-

парнаграфі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	парнаграфі́чны	парнаграфі́чная	парнаграфі́чнае	парнаграфі́чныя
Р.	парнаграфі́чнага	парнаграфі́чнай парнаграфі́чнае	парнаграфі́чнага	парнаграфі́чных
Д.	парнаграфі́чнаму	парнаграфі́чнай	парнаграфі́чнаму	парнаграфі́чным
В.	парнаграфі́чны (неадуш.) парнаграфі́чнага (адуш.)	парнаграфі́чную	парнаграфі́чнае	парнаграфі́чныя (неадуш.) парнаграфі́чных (адуш.)
Т.	парнаграфі́чным	парнаграфі́чнай парнаграфі́чнаю	парнаграфі́чным	парнаграфі́чнымі
М.	парнаграфі́чным	парнаграфі́чнай	парнаграфі́чным	парнаграфі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

парнагра́фія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

парнакапы́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	парнакапы́тны	парнакапы́тная	парнакапы́тнае	парнакапы́тныя
Р.	парнакапы́тнага	парнакапы́тнай парнакапы́тнае	парнакапы́тнага	парнакапы́тных
Д.	парнакапы́тнаму	парнакапы́тнай	парнакапы́тнаму	парнакапы́тным
В.	парнакапы́тны парнакапы́тнага	парнакапы́тную	парнакапы́тнае	парнакапы́тныя
Т.	парнакапы́тным	парнакапы́тнай парнакапы́тнаю	парнакапы́тным	парнакапы́тнымі
М.	парнакапы́тным	парнакапы́тнай	парнакапы́тным	парнакапы́тных

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

парнакапы́тныя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

парналі́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

парналі́ставы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	парналі́ставы	парналі́ставая	парналі́ставае	парналі́ставыя
Р.	парналі́ставага	парналі́ставай парналі́ставае	парналі́ставага	парналі́ставых
Д.	парналі́ставаму	парналі́ставай	парналі́ставаму	парналі́ставым
В.	парналі́ставы (неадуш.) парналі́ставага (адуш.)	парналі́ставую	парналі́ставае	парналі́ставыя (неадуш.) парналі́ставых (адуш.)
Т.	парналі́ставым	парналі́ставай парналі́ставаю	парналі́ставым	парналі́ставымі
М.	парналі́ставым	парналі́ставай	парналі́ставым	парналі́ставых

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum