паравымяра́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паравымяра́льны |
паравымяра́льная |
паравымяра́льнае |
паравымяра́льныя |
| Р. |
паравымяра́льнага |
паравымяра́льнай паравымяра́льнае |
паравымяра́льнага |
паравымяра́льных |
| Д. |
паравымяра́льнаму |
паравымяра́льнай |
паравымяра́льнаму |
паравымяра́льным |
| В. |
паравымяра́льны (неадуш.) паравымяра́льнага (адуш.) |
паравымяра́льную |
паравымяра́льнае |
паравымяра́льныя (неадуш.) паравымяра́льных (адуш.) |
| Т. |
паравымяра́льным |
паравымяра́льнай паравымяра́льнаю |
паравымяра́льным |
паравымяра́льнымі |
| М. |
паравымяра́льным |
паравымяра́льнай |
паравымяра́льным |
паравымяра́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
паравыпускны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паравыпускны́ |
паравыпускна́я |
паравыпускно́е |
паравыпускны́я |
| Р. |
паравыпускно́га |
паравыпускно́й паравыпускно́е |
паравыпускно́га |
паравыпускны́х |
| Д. |
паравыпускно́му |
паравыпускно́й |
паравыпускно́му |
паравыпускны́м |
| В. |
паравыпускны́ (неадуш.) паравыпускно́га (адуш.) |
паравыпускну́ю |
паравыпускно́е |
паравыпускны́я (неадуш.) паравыпускны́х (адуш.) |
| Т. |
паравыпускны́м |
паравыпускно́й паравыпускно́ю |
паравыпускны́м |
паравыпускны́мі |
| М. |
паравыпускны́м |
паравыпускно́й |
паравыпускны́м |
паравыпускны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паравытво́рчасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паравытво́рчасць |
| Р. |
паравытво́рчасці |
| Д. |
паравытво́рчасці |
| В. |
паравытво́рчасць |
| Т. |
паравытво́рчасцю |
| М. |
паравытво́рчасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
паравыхлапны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паравыхлапны́ |
паравыхлапна́я |
паравыхлапно́е |
паравыхлапны́я |
| Р. |
паравыхлапно́га |
паравыхлапно́й паравыхлапно́е |
паравыхлапно́га |
паравыхлапны́х |
| Д. |
паравыхлапно́му |
паравыхлапно́й |
паравыхлапно́му |
паравыхлапны́м |
| В. |
паравыхлапны́ (неадуш.) паравыхлапно́га (адуш.) |
паравыхлапну́ю |
паравыхлапно́е |
паравыхлапны́я (неадуш.) паравыхлапны́х (адуш.) |
| Т. |
паравыхлапны́м |
паравыхлапно́й паравыхлапно́ю |
паравыхлапны́м |
паравыхлапны́мі |
| М. |
паравыхлапны́м |
паравыхлапно́й |
паравыхлапны́м |
паравыхлапны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
парага́завы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парага́завы |
парага́завая |
парага́завае |
парага́завыя |
| Р. |
парага́завага |
парага́завай парага́завае |
парага́завага |
парага́завых |
| Д. |
парага́заваму |
парага́завай |
парага́заваму |
парага́завым |
| В. |
парага́завы (неадуш.) парага́завага (адуш.) |
парага́завую |
парага́завае |
парага́завыя (неадуш.) парага́завых (адуш.) |
| Т. |
парага́завым |
парага́завай парага́заваю |
парага́завым |
парага́завымі |
| М. |
парага́завым |
парага́завай |
парага́завым |
парага́завых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
парагазагенера́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парагазагенера́тар |
парагазагенера́тары |
| Р. |
парагазагенера́тара |
парагазагенера́тараў |
| Д. |
парагазагенера́тару |
парагазагенера́тарам |
| В. |
парагазагенера́тар |
парагазагенера́тары |
| Т. |
парагазагенера́тарам |
парагазагенера́тарамі |
| М. |
парагазагенера́тары |
парагазагенера́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
парагармо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парагармо́н |
парагармо́ны |
| Р. |
парагармо́ну |
парагармо́наў |
| Д. |
парагармо́ну |
парагармо́нам |
| В. |
парагармо́н |
парагармо́ны |
| Т. |
парагармо́нам |
парагармо́намі |
| М. |
парагармо́не |
парагармо́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
парагата́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парагачу́ |
параго́чам |
| 2-я ас. |
параго́чаш |
параго́чаце |
| 3-я ас. |
параго́ча |
параго́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
парагата́ў |
парагата́лі |
| ж. |
парагата́ла |
| н. |
парагата́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парагачы́ |
парагачы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парагата́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.