Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

ступе́нька

‘прыступка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ступе́нька ступе́нькі
Р. ступе́нькі ступе́нек
Д. ступе́ньцы ступе́нькам
В. ступе́ньку ступе́нькі
Т. ступе́нькай
ступе́нькаю		 ступе́нькамі
М. ступе́ньцы ступе́ньках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ступе́нькавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ступе́нькавы ступе́нькавая ступе́нькавае ступе́нькавыя
Р. ступе́нькавага ступе́нькавай
ступе́нькавае		 ступе́нькавага ступе́нькавых
Д. ступе́нькаваму ступе́нькавай ступе́нькаваму ступе́нькавым
В. ступе́нькавы (неадуш.)
ступе́нькавага (адуш.)		 ступе́нькавую ступе́нькавае ступе́нькавыя (неадуш.)
ступе́нькавых (адуш.)
Т. ступе́нькавым ступе́нькавай
ступе́нькаваю		 ступе́нькавым ступе́нькавымі
М. ступе́нькавым ступе́нькавай ступе́нькавым ступе́нькавых

Крыніцы: piskunou2012.

ступе́ньчата

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ступе́ньчата - -

ступе́ньчатасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ступе́ньчатасць
Р. ступе́ньчатасці
Д. ступе́ньчатасці
В. ступе́ньчатасць
Т. ступе́ньчатасцю
М. ступе́ньчатасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ступе́ньчаты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ступе́ньчаты ступе́ньчатая ступе́ньчатае ступе́ньчатыя
Р. ступе́ньчатага ступе́ньчатай
ступе́ньчатае		 ступе́ньчатага ступе́ньчатых
Д. ступе́ньчатаму ступе́ньчатай ступе́ньчатаму ступе́ньчатым
В. ступе́ньчаты (неадуш.)
ступе́ньчатага (адуш.)		 ступе́ньчатую ступе́ньчатае ступе́ньчатыя (неадуш.)
ступе́ньчатых (адуш.)
Т. ступе́ньчатым ступе́ньчатай
ступе́ньчатаю		 ступе́ньчатым ступе́ньчатымі
М. ступе́ньчатым ступе́ньчатай ступе́ньчатым ступе́ньчатых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ступенява́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ступенява́нне ступенява́нні
Р. ступенява́ння ступенява́нняў
Д. ступенява́нню ступенява́нням
В. ступенява́нне ступенява́нні
Т. ступенява́ннем ступенява́ннямі
М. ступенява́нні ступенява́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

ступенява́ць

‘узводзіць што-небудзь у ступень’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ступяню́ю ступяню́ем
2-я ас. ступяню́еш ступяню́еце
3-я ас. ступяню́е ступяню́юць
Прошлы час
м. ступенява́ў ступенява́лі
ж. ступенява́ла
н. ступенява́ла
Загадны лад
2-я ас. ступяню́й ступяню́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ступяню́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

сту́піца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сту́піца сту́піцы
Р. сту́піцы сту́піц
Д. сту́піцы сту́піцам
В. сту́піцу сту́піцы
Т. сту́піцай
сту́піцаю		 сту́піцамі
М. сту́піцы сту́піцах

Крыніцы: piskunou2012.

ступі́цца

‘стаць тупым’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. сту́піцца сту́пяцца
Прошлы час
м. ступі́ўся ступі́ліся
ж. ступі́лася
н. ступі́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ступі́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ступлю́ сту́пім
2-я ас. сту́піш сту́піце
3-я ас. сту́піць сту́пяць
Прошлы час
м. ступі́ў ступі́лі
ж. ступі́ла
н. ступі́ла
Загадны лад
2-я ас. ступі́ ступі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час ступі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.