Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя

несхава́на

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
несхава́на - -

Крыніцы: piskunou2012.

несхава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. несхава́ны несхава́ная несхава́нае несхава́ныя
Р. несхава́нага несхава́най
несхава́нае		 несхава́нага несхава́ных
Д. несхава́наму несхава́най несхава́наму несхава́ным
В. несхава́ны (неадуш.)
несхава́нага (адуш.)		 несхава́ную несхава́нае несхава́ныя (неадуш.)
несхава́ных (адуш.)
Т. несхава́ным несхава́най
несхава́наю		 несхава́ным несхава́нымі
М. несхава́ным несхава́най несхава́ным несхава́ных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

несхава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. несхава́ны несхава́ная несхава́нае несхава́ныя
Р. несхава́нага несхава́най
несхава́нае		 несхава́нага несхава́ных
Д. несхава́наму несхава́най несхава́наму несхава́ным
В. несхава́ны (неадуш.)
несхава́нага (адуш.)		 несхава́ную несхава́нае несхава́ныя (неадуш.)
несхава́ных (адуш.)
Т. несхава́ным несхава́най
несхава́наю		 несхава́ным несхава́нымі
М. несхава́ным несхава́най несхава́ным несхава́ных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

несхаджа́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. несхаджа́лы несхаджа́лая несхаджа́лае несхаджа́лыя
Р. несхаджа́лага несхаджа́лай
несхаджа́лае		 несхаджа́лага несхаджа́лых
Д. несхаджа́ламу несхаджа́лай несхаджа́ламу несхаджа́лым
В. несхаджа́лы (неадуш.)
несхаджа́лага (адуш.)		 несхаджа́лую несхаджа́лае несхаджа́лыя (неадуш.)
несхаджа́лых (адуш.)
Т. несхаджа́лым несхаджа́лай
несхаджа́лаю		 несхаджа́лым несхаджа́лымі
М. несхаджа́лым несхаджа́лай несхаджа́лым несхаджа́лых

Крыніцы: piskunou2012.

несцвярджа́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. несцвярджа́льнасць
Р. несцвярджа́льнасці
Д. несцвярджа́льнасці
В. несцвярджа́льнасць
Т. несцвярджа́льнасцю
М. несцвярджа́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

несцвярджа́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. несцвярджа́льны несцвярджа́льная несцвярджа́льнае несцвярджа́льныя
Р. несцвярджа́льнага несцвярджа́льнай
несцвярджа́льнае		 несцвярджа́льнага несцвярджа́льных
Д. несцвярджа́льнаму несцвярджа́льнай несцвярджа́льнаму несцвярджа́льным
В. несцвярджа́льны (неадуш.)
несцвярджа́льнага (адуш.)		 несцвярджа́льную несцвярджа́льнае несцвярджа́льныя (неадуш.)
несцвярджа́льных (адуш.)
Т. несцвярджа́льным несцвярджа́льнай
несцвярджа́льнаю		 несцвярджа́льным несцвярджа́льнымі
М. несцвярджа́льным несцвярджа́льнай несцвярджа́льным несцвярджа́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Не́сценяты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Не́сценяты
Р. Не́сценят
Не́сценятаў
Д. Не́сценятам
В. Не́сценяты
Т. Не́сценятамі
М. Не́сценятах

Не́сцерава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Не́сцерава
Р. Не́сцерава
Д. Не́сцераву
В. Не́сцерава
Т. Не́сцеравам
М. Не́сцераве

Не́сцеравічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Не́сцеравічы
Р. Не́сцеравіч
Не́сцеравічаў
Д. Не́сцеравічам
В. Не́сцеравічы
Т. Не́сцеравічамі
М. Не́сцеравічах

несцеражо́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. несцеражо́ны несцеражо́ная несцеражо́нае несцеражо́ныя
Р. несцеражо́нага несцеражо́най
несцеражо́нае		 несцеражо́нага несцеражо́ных
Д. несцеражо́наму несцеражо́най несцеражо́наму несцеражо́ным
В. несцеражо́ны (неадуш.)
несцеражо́нага (адуш.)		 несцеражо́ную несцеражо́нае несцеражо́ныя (неадуш.)
несцеражо́ных (адуш.)
Т. несцеражо́ным несцеражо́най
несцеражо́наю		 несцеражо́ным несцеражо́нымі
М. несцеражо́ным несцеражо́най несцеражо́ным несцеражо́ных

Крыніцы: piskunou2012.